Opinie

Wat voor leven heb je als snel rijden zo belangrijk voor je is?

Marcel van Roosmalen

Als je naar het Malieveld in Den Haag gaat om te demonstreren tegen de aangekondigde snelheidsverlaging van 130 naar 100 kilometer per uur is er natuurlijk iets met je aan de hand. Dan heb je of te weinig echte problemen, of je bent structureel boos op alles en ziet dit als prima uitlaatklep om in verzet te komen tegen al het onrecht dat je onderweg hebt opgelopen. Er is inmiddels ook een smaldeel dat oproept om op weg naar het Malieveld honderd te rijden in de derde versnelling om zo, als protest, voor straf meer stikstof te produceren.

Wie zijn dit?

Wat voor leven heb je als snel rijden zo belangrijk voor je is?

Grote kans dat je een abonnement hebt op De Telegraaf en op de VVD stemde, want De Telegraaf vond de verlaging van de maximumsnelheid opening krant – ‘VVD slaat linksaf’ – en de VVD kreeg de lachers op de hand met een filmpje van Klaas Dijkhoff die de achterban iets wilde uitleggen. Op een toon en met een gezicht alsof de dijken waren doorgebroken, het land was aangevallen door een vreemde mogendheid of dat er een dodelijk virus in het drinkwater zit, zei hij dat het kabinet zich helaas gedwongen had gevoeld om een #rotmaatregel te nemen.

Je zou willen dat ze voor al hun andere rotmaatregelen ook zo door het stof gingen, maar de angst voor het domme stemvee is groot. Dit is de zoveelste klap in het gezicht voor de grote groep die zichzelf niet meer herkent in Nederland. Ik reis ook graag zo snel mogelijk van A naar B, maar dan toch niet zo erg graag dat ik woedend word als ik het gaspedaal iets minder diep mag indrukken.

De wereld vergaat niet.

Zijn dit soms dezelfde mensen die hun middelvinger opsteken als je te langzaam optrekt bij een stoplicht of die al gaan toeteren als ze achter aansluiten in de file. Steunen ze soms ook blind de boeren en maken ze zich ook zo druk over het verdwijnen van Zwarte Piet? Aan de Facebook-profielen van hen die zeggen daadwerkelijk te gaan demonstreren – op het moment van schrijven al 2.300 – te zien wel.

Het is het bekende leger ontevredenen.

Geruststellend is dat een groot deel ook ooit aankondigde om een geel hesje aan te trekken om de boosheid te uiten, maar ‘de gele hesjes’, ooit aangekondigd als een volksbeweging, bleven uiteindelijk beperkt tot hooguit een paar honderd. De rest had uiteindelijk toch wat beters te doen dan zingend over een brug lopen, de auto wassen bijvoorbeeld.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.