Recensie

Recensie Muziek

TOY kleedt andermans songs uit tot de essentie

Het kan bevrijdend werken, zo’n coveralbum met andermans songmateriaal. David Bowie legde met Pin Ups (1973) de inspiratie uit zijn jeugd bloot. De Engelse band TOY doet iets vergelijkbaars op Songs of Consumption; acht nummers van anderen die met synthesizer en drumcomputer tot hun naakte essentie worden uitgekleed. Naast gedurfde versies van The Stooges’ ‘Down on the Street’ en ‘Cousin Jane’ van The Troggs levert dat briljante momenten op in Nico’s ‘Sixty/Forty’ en ‘Follow Me’ van Amanda Lear, songs die gedrenkt worden in de gothic-sfeer die TOY van nature om zich heen heeft hangen. ‘Always On My Mind’ werd al eens veel beter gedaan door de Pet Shop Boys en bij een hemeltergend vals ‘Lemon Incest’ wringt de geest van Serge Gainsbourg zich piepend en knarsend uit de fles. Het filmthema ‘A Doll’s House’ van John Barry wordt natuurgetrouw nagespeeld. TOY is hier op zijn best als ze zo dicht mogelijk bij het origineel blijven.