Recensie

Recensie Muziek

Soms kom je oren tekort bij de sonates van Scarlatti

De Franse pianist Lucas Debargue ontplooit zich als een eigenzinnige en vrije geest in de klassieke tradities. Hij speelde zijn eerste noten pas rond zijn tiende en hield het instrument na zijn middelbare school enkele jaren voor gezien.

Debargue keerde terug naar de piano, omdat de muziek voor hem nu eenmaal het best en helderst de werkelijkheid weerspiegelt. Hij ontwikkelde zijn talent los van conservatoria of beroemde leermeesters.

Ook zijn vierde album – met 52 van 555 sonates van Domenico Scarlatti – legt daarvan getuigenis af. Debargue spreidt een volstrekt eigen opvatting tentoon. De stukken klinken fris en energiek, en soms kom je oren tekort. Daarom kan het verstandig zijn – Debargue suggereert het al in de titel – een jaar lang elke week één sonate tot je te nemen. Want Scarlatti is mooi en heilzaam, vond Brahms, „maar wel in kleine doses”.