Brieven

Meer nuchterheid graag: de aarde is eindig

Pepijn Barnard

Je zou er haast optimistisch van worden, van alle lofzang op menselijke inventiviteit en technologie. Journalist Jelmer Mommers deed het, in zijn boek Hoe gaan we dit uitleggen, en zaterdag maar weer een groot artikel in NRC: Willen we meer of minder welvaart? Meer! En de wetenschap zal ons daarbij helpen (9/11). Genegeerd wordt het basisprincipe dat de aarde een gesloten systeem is, een eiland in het heelal. De enige reden dat wij nu vooruitgang kennen, is omdat we met enorme snelheid interen op de geconcentreerde voorraden (grond-stoffen) binnen het aards systeem. Materialen, maar vooral fossiele stoffen. Dat heeft twee gevolgen: die raken een keer op, en onderweg worden ze steeds inefficiënter, want er is steeds mee energie nodig om dezelfde hoeveelheid beschikbaar te krijgen. En ze hebben enorme nadelige gevolgen, zoals klimaatontwrichting. En van die vooral fossiele brandstoffen, die voor 99 procent verantwoordelijk zijn voor alle huidige westerse welvaart, willen we af. Dus of we gaan door met uitputten, met alle gevolgen van dien (en nog steeds raken ze dan ooit ‘op’), of we stoppen er nu mee, om die gevolgen te vermijden, maar dan is de huidige welvaart niet vol te houden. Optimisme, gebaseerd op leuke maar fragmentarische voorbeelden, is de boel voor de gek houden.

En de zon dan? Ja, dat is de enige onschadelijke bron, van buiten het gesloten systeem aarde, maar daar heb je pas wat aan als je onnoemelijk veel grondstoffen inzet, en dus weer inteert op de steeds minder geconcentreerde en steeds meer energie vereisende voorraden binnen dat verder gesloten systeem. Leuker kan de fysica het niet maken.


auteur van Gebroken kringlopen