Interview

Een jaar na de horrorcrash is ze terug

Interview Sophia Flörsch Formule 3-coureur Sophia Flörsch (18) is terug in Macau, waar ze vorig jaar met 270 kilometer per uur uit de bocht vloog.

Er was online geen ontkomen aan de beelden. Coureur na coureur neemt op 18 november 2018 zonder problemen de scherpe bocht naar rechts, de hoogbouw van Macau in, als opeens een oranje auto door de lucht schiet. Formule 3-coureur Sophia Flörsch, de enige vrouw tussen de mannen, is net met 270 kilometer per uur dwars door een hek een fotografenbunker ingevlogen. Als een stuurloos hoopje koolstofvezel gelanceerd door een blauwe drempel op het circuit. Tijdens de uitzending op tv was te zien dat er íets gebeurde, maar filmende toeschouwers toonden wát er gebeurde. Flörsch werd in één klap wereldberoemd. Letterlijk.

Flörsch, dan 17, raakt gewond, net als twee fotografen en een marshall. Ze breekt haar rug en ondergaat een operatie van negentien uur, maar overleeft het bizarre ongeluk, net als de drie anderen. Al snel zweert ze weer te gaan racen, zo gauw als haar lichaam dat toestaat. Een jaar na haar crash is ze terug in gokstad Macau, de comeback is compleet. Zelf heeft ze daar nooit over getwijfeld.

„Het is voor mij nooit zo erg geweest als het eruitzag”, zegt Flörsch vanuit Duitsland, een dag voor ze afreist naar Macau – net als Hongkong een speciale administratieve regio in China. „Maar ik begrijp dat mensen zich zorgen maakten toen ze de beelden zagen.”

Wat er vorig jaar gebeurde, was vooral botte pech. De bewuste bocht waar het misging, Lisboa, is „altijd tricky”. Er was een herstart van de race geweest, de safety car had net enkele rondes voor de coureurs uitgereden. Alle auto’s reden dus nog dicht op elkaar. De Lisboa-bocht is de eerste na het rechte stuk, dat twee kilometer lang is en waar de start en finish is. Flörsch: „Het is eigenlijk de enige bocht waar je kunt inhalen, zeker na zo’n lang recht gedeelte, je hebt er veel slipstream. Soms zijn er ongelukken, meestal rijden de coureurs dan de muur in.”

Wielen kwijt

De coureur voor haar had net gele lichten gezien, wat betekent dat hij vaart moest minderen. „Ik wilde hem net inhalen, toen hij veel eerder remde dan ik verwachtte. Ik verloor de wielen aan de linkerkant van mijn auto en kon niets meer doen”, zegt Flörsch. De remmen werkten niet meer en sturen ging ook niet meer. Haar auto schampte de vangrail aan de rechterkant. In de bocht waren drempels neergelegd, die moesten voorkomen dat coureurs zouden afsnijden. Die blauwe drempels vormden voor Flörsch een lanceerplatform, waarna ze dwars door een hek tegen de bunker tot stilstand kwam en haar auto daarna naar de grond ging.

Voor elke willekeurige buitenstaander leek er een eind gekomen de carrière van Flörsch. In haar eerste jaar in de Formule 3, waar ze in het Europese kampioenschap uitkwam, na twee jaar in de Formule 4 te hebben geracet. Haar wens om als eerste vrouw in decennia in de Formule 1 te gaan rijden, leek vervlogen. „Zelfs vlak na de crash dacht ik er geen moment aan om te stoppen met racen”, zegt Flörsch. „Natuurlijk had ik vlak na het ongeluk pijn. Aan mijn rug, mijn nek. Maar dat was het. Ik denk dat er vast mensen ter wereld zijn die meer pijn hebben dan ik toen had. En ik kon het hebben. Daarna namen de doktoren het over. De operatie duurde zo lang omdat ze alles perfect wilde herstellen.”

Marathon lopen

Ze herstelde snel en zat begin maart alweer in een auto. Dit jaar reed ze in het nieuwe Formula Regional European Championship, waarin ook David Schumacher (zoon van voormalig Formule 1-coureur Ralf Schumacher) en Enzo Fittipaldi (kleinzoon van Emerson Fittipaldi, tweevoudig wereldkampioen Formule 1) uitkwamen. Flörsch werd zevende in het kampioenschap. In september liep ze in Berlijn voor het eerst een marathon – „ik wilde de grenzen van mijn lichaam testen”.

Sophia Flörsch in Macau vóór de crash waarbij ze in haar auto (25) door een blauwe drempel wordt gelanceerd. Foto’s Carmo Correia/EPA en Christiaan Hart/Getty Images

Niets liever wilde ze dan terugkeren in Macau. Om te laten zien dat ze écht hersteld was, maar vooral omdat racen op dat stratencircuit voor coureurs een van de mooiste dingen is. Het Guia Circuit, zo’n zes kilometer lang, is misschien wel de grootste uitdaging op de racekalender. Zó snel, zó smal, Monaco keer tien. Te gevaarlijk voor Formule 1-auto’s. De jaarlijkse Macau Grand Prix, waar deze donderdag de races beginnen, is een losstaand prestige-evenement. Voor zowel motoren als auto’s. Voor Flörsch is het puur genieten. „Als je na het rechte stuk de stad in gaat, heb je bocht na bocht na bocht. Je kunt niet op honderd procent rijden. Hoe meer je in je ritme komt, hoe beter.”

Flörsch is in Macau, net als andere coureurs, op uitnodiging van een team. In haar geval HWA, dat wel een grote som sponsorgeld verlangde. Het lukte Flörsch het geld bijeen te krijgen. Natuurlijk hielp haar verhaal daarbij, zegt ze. Maar stiekem is ze wel klaar met het praten over het ongeluk, zo blijkt uit een paar diepe zuchten die ze tijdens het gesprek laat vallen. „Ik heb er niets aan overgehouden en het is nu al een jaar geleden.”

Frits van Amersfoort, haar Nederlandse teambaas, vond het geen goede beslissing van Flörsch om naar Macau te gaan. Vooral omdat ze amper in de nieuwe Formule 3-auto heeft gereden. Maar ze heeft zelf ook geen hoge verwachtingen, Macau is niet meer dan een goede voorbereiding op komend seizoen , waarin ze hoopt uit te komen in de FIA Formule 3. Dat kampioenschap wordt verreden in het voorprogramma van de Formule 1. Angst kent ze niet, benadrukt ze „Ja, ik ben bang voor spinnen. Iedere coureur racet omdat hij of zij ervan houdt. Als je angstig bent, dan wil je het gewoon niet.”