Recensie

Recensie Theater

Wisselend ‘Kinky Boots’ eindigt met knal

Met muziek van Cyndi Lauper en een onwaarschijnlijke vriendschap tussen een fabriekseigenaar en dragqueen heeft Kinky Boots alle ingrediënten om een kleurrijke musical te zijn. Maar deze productie wil maar niet gaan sprankelen.

Scène uit Kinky Boots
Scène uit Kinky Boots

Dat je moet eindigen met een klapper, heeft het team van Kinky Boots goed begrepen. Aan het einde van deze musical schiet een regenboog aan lamplicht door de zaal, staat een groep dragqueens in felgekleurde outfits te swingen en het publiek zo ongeveer op de stoelen. Je zou dan bijna vergeten dat de voorstelling niet de hele tijd reden gaf voor zulk enthousiasme.

Kinky Boots is gebaseerd op de gelijknamige film uit 2005 en vertelt het verhaal van Charlie Price (Jonathan Demoor). Hij weet de noodlijdende schoenenfabriek van zijn vader te redden door laarzen voor dragqueens te gaan produceren. Charlie werkt hiervoor samen met de extravagante dragqueen Lola (Naidjim Severina), een controversiële verschijning in het stadje waar de fabriek staat. Kinky Boots beleefde zijn Amerikaanse première in 2012 en won verschillende Tony Awards.

De Graaf & Cornelissen heeft veel uit de kast getrokken voor deze productie. Een cast van ruim twintig acteurs dendert door een fabriekshal, waar laarzen van lopende bandjes rollen en schoenendozen op karren worden gestapeld. In dit decor waaieren de choreografieën breed uit, maar niet alle momenten maken evenveel indruk. Regisseur Martin Michel laat bij ensemblescènes (te) veel tegelijk gebeuren, terwijl acteurs op andere momenten ongericht over het toneel lopen, zoals bij ‘Het lef van een man’.

In de voorstelling blijft de vriendschap tussen Charlie en Lola ongrijpbaar. Een woede-uitbarsting van de fabriekseigenaar, waarbij hij zijn ‘partner in crime’ helemaal af fikt, lijkt uit het niets te komen en het komt daarna eigenlijk niet meer goed. Kinky Boots pleit voor acceptatie van wie anders is, maar ook een aantal grappen over gewicht (‘fat shaming’) wringt.

Met de rol van Lola heeft Severina een flinke uitdaging aangenomen. Hij speelt op centimeters hoge hakken, maar hupt tevens door een boksring. Ook vocaal is het een ‘tour de force’, waar hij zich met wisselend succes doorheen slaat. En dan willen de nummers die Cyndi Lauper voor de musical schreef, ook nog eens niet gaan sprankelen. Wat niet helpt, is dat veel van de liedteksten slecht te verstaan zijn. Pas tegen het einde van de voorstelling is er, met ‘Zoek het hogerop’, een uitvoering die je wel bij de kladden grijpt, maar dat is laat in musical van bijna drie uur.