Brieven

Brieven 12/11/2019

Column de rechtsstaat

Grens overschreden

In zijn column Het OM tovert handig een eigen officier vrij (9/11) gaat Folkert Jensma een grens over. Hij plant namelijk een zaadje voor een even ongefundeerde als gevaarlijke complottheorie. Hiermee ondermijnt hij het vertrouwen in de rechtsstaat waar hij als kritisch observator vermoedelijk juist een bijdrage aan wil leveren. Een plaatsvervangend hoofdofficier van justitie werd verdacht van ontucht met een minderjarige. In die zaak heeft de rechtbank beslist om deze inmiddels voormalige OM-medewerker buiten vervolging te stellen omdat hij, weliswaar in Den Haag, door Amsterdamse officieren werd vervolgd. Door die keuze van het OM kon volgens de rechtbank „de schijn van bevoordeling of benadeling” niet vermeden worden en moest de vervolging worden gestaakt. Tegen het besluit om niet te vervolgen staat hoger beroep bij het gerechtshof open, en dat is precies wat het OM heeft gedaan. Het OM hecht eraan dat deze oud-collega zich voor de rechter verantwoordt, hetgeen nu door de rechterlijke uitspraak op losse schroeven staat. Alleen al deze uitkomst noopt het OM tot kritische zelfreflectie ten aanzien van de gemaakte keuzes in deze zaak. Maar het is gevaarlijk om op basis van onjuistheden en verkeerde veronderstellingen te suggereren dat het OM opzettelijk en doelbewust op deze uitkomst heeft aangestuurd. Zo suggereert Jensma dat zowel de voormalig plaatsvervangend hoofdofficier als de betrokken officieren die de zaak hebben behandeld bij hetzelfde parket werkten. En dat dit zich dus in ‘eigen kring’ heeft afgespeeld. Dit is feitelijk onjuist. De voormalig plaatsvervangend hoofdofficier was werkzaam bij het functioneel parket, terwijl de officieren die de zaak behandelden werkzaam waren bij het arrondissementsparket Amsterdam. Dit zijn verschillende, zelfstandige organisatieonderdelen binnen het OM. Door de voorgestelde gang van zaken daarnaast te omschrijven als „aap uit de mouw” en „doen wat je van begin af toch al wilde” wordt door Jensma bovendien de indruk gewekt dat er sprake is van iets dat verborgen moest blijven. En daarmee wordt een juridisch verschil van inzicht tussen rechtbank en OM volkomen misplaatst ‘geframed’ tot iets wat het niet is. Om af te sluiten met de laatste woorden van Jensma in zijn column: hier klopt iets niet.


waarnemend hoofdofficier van justitie Den Haag

Zwarte piet

Vergoelijk geweld niet

In het korte bericht Bijeenkomst KOZP met geweld verstoord in de krant van 9 november wordt de term ‘activisten’ gebruikt voor een groep mensen die vernielingen aanricht en geweld pleegt tegen een andere groep mensen. Zou een andere term niet beter zijn? Vandalen, knokploeg? In ieder geval iets dat aangeeft dat anderen bestoken met vuurwerk, in doodsangst brengen en hun auto’s in de fik steken niet tot normaal activistengedrag behoort. Het gebruiken van een neutrale term voor het beschrijven van extreem gedrag draagt bij aan normalisering van dat gedrag. En pakt zo in de beeldvorming positief uit voor degenen die zich misdragen. De daders worden nu positief geframed, en daarmee kiest de krant hun kant. „If you are neutral in situations of injustice, you have chosen the side of the oppressor”, aldus Desmond Tutu.

Elektrisch rijden

Het is: steenkoolauto

Het aandeel van alternatieve energiebronnen in de opwekking van elektrische energie is zeer gering. De verwachting is dat dit nog lang zo zal blijven. Het lijkt me toepasselijker om alles wat elektrisch wordt aangedreven aan te duiden met de naam van de dominante energiebron. Bijvoorbeeld door te spreken van steen- of bruinkoolauto’s of van gas- of kernenergieauto’s.

Correcties/aanvullingen

Cruijffboeken

In de rubriek van de ombudsman Een boek bespreken gaat toch beter als je het niet door de auteur zelf laat doen (9/11, p. O10) wordt het citaat „een twijfelaar met serieuze faalangst” toegeschreven aan de hoofdredactioneel verordonneerde, tweede recensie van Cruijffs autobiografie. Dit citaat hoort echter bij het stuk van Arthur van den Boogaard over het Cruijff-boek van Arthur van den Boogaard.