Recensie

Recensie Theater

Energieke en integere theatervoorstelling over de zoektocht naar jezelf

Met ‘Poker’ brengt Raymi Sambo een eerlijke voorstelling over de consequenties van verborgen andersgeaardheid. In vurige confrontaties worstelen de personages met hun eigen gevoelens en die van elkaar.

Scène uit Poker
Scène uit Poker Foto Marie-Jos Eldering

Tijdens hun wekelijkse pokeravondjes kunnen vier mannen even ontsnappen aan de keurslijven waarin ze in het dagelijks leven vastzitten. Onder het mom van ‘mannen onder elkaar’ en lekker pokeren, praten ze, drinken ze, en vooral: hebben ze seks met elkaar.

Met Poker brengt regisseur Raymi Sambo een eerlijke voorstelling over de consequenties van verborgen andersgeaardheid. Toneelschrijver Esther Duysker voert vier uiteenlopende personages op die aan de buitenkant gelukkig zijn, maar van binnen genadeloos gebukt gaan onder hun geheim.

Philip (Reinier Demeijer) zit in een plichtmatige relatie, hij overlaadt zijn vriendin met cadeaus, om voor later de goede herinneringen veilig te stellen. Jackson (Ayrton Kirchner) heeft een vrouw en kinderen. Hij houdt oprecht van zijn gezin. Henry (Said El Abboudi) zit in een open relatie, ze weten van elkaars escapades. Chico (Syoma Ekhart) ten slotte is de jongste van het stel, woont nog bij zijn moeder en kampt hardop met zijn geaardheid.

Mancave

De voorstelling schiet heen en weer tussen verschillende pokeravonden en de thuissituaties van de mannen (waarbij Camilla Meurer, knap schakelend, alle vrouwenrollen speelt). Zo geeft Duysker op slimme wijze steeds meer prijs over de geschiedenis van haar personages. Hun vriendschap komt op scherp te staan als bij Philip het hepatitis B-virus wordt vastgesteld. Duysker laat ze in vurige confrontaties worstelen met hun eigen gevoelens en die van elkaar.

Het toneelbeeld (Allard Derksen) representeert zowel de ‘mancave’ van de vrienden, als de verschillende thuissituaties van de personages. Het stelt Sambo in staat de vele sprongen in tijd en locatie filmisch en strak te monteren, en toont bovendien hoe de gescheiden werelden steeds meer door elkaar heen lopen.

Poker is energiek en vurig, maar op momenten ook prachtig verstild. De voorstelling onderzoekt op behapbare en integere wijze grote thema’s: jezelf durven zijn – of op zijn minst durven te onderzoeken wie je bent – en omgaan met schuldgevoelens, angst en rouw.