Opinie

De open en gesloten deuren van migratie

Lotfi El Hamidi

Ik kom uit een nest waar we een achterdeur hadden voor sans-papiers. Mensen, vaak jonge mannen, die clandestien naar Nederland kwamen en hoopten op een verblijfsvergunning, de jackpot voor iedere migrant. Sommigen probeerden dat via een (schijn)huwelijk, anderen hoopten op een pardon, maar velen verdwenen in de illegaliteit. De solidariteit die we met deze mensen hadden was vanzelfsprekend, simpelweg omdat we zelf een migratieachtergrond hadden. Wie waren wij om de vreemdeling een kommetje soep en een bed te weigeren?

Wanneer het over migratie gaat is de metafoor van de deur nooit ver weg, en aan de hand van die deur kun je ook de politieke kleur raden. Bij een opendeurbeleid kom je al gauw bij D66 en GroenLinks: migranten zijn welkom, wir schaffen das, dit land is rijk en veerkrachtig genoeg om mensen op te vangen. Aan de andere kant de dichte deur van PVV en FVD: dit land is vol, eigen volk eerst. En dan is er nog de deur op een kier bij de partijen daartussenin: migranten komen hoe dan ook, en als ze er zijn zullen we wel kijken hoe en wat.

Drie houdingen ten opzichte van migratie, maar geen van de drie is wat je een doordacht migratiebeleid zou kunnen noemen. Reden voor de ChristenUnie om een ‘huiskamergesprek’ te voeren over migratie, afgelopen vrijdag in de Bethelkapel in Den Haag.

Want ook de ChristenUnie worstelt met het migratievraagstuk, en misschien wel meer dan andere partijen, gezien de sterke nadruk op christelijke ethiek in de politiek. De bijeenkomst kreeg de naam ‘Grenzen aan gastvrijheid’, en in het gesprek had ChristenUnie-leider Gert-Jan Segers het zelfs over „grenzen aan barmhartigheid”, waarna een aanwezige opmerkte dat „de Bijbel geen begrensde barmhartigheid kent”. Maar dat laat alleen maar „de verscheurdheid” zien, gaf Segers aan, omdat zijn partij politieke verantwoordelijkheid draagt – en daar horen zulke dilemma’s bij.

Gesprekspartner van de avond was Paul Scheffer, die veel zinnige dingen zei over alternatieve beleidsvorming rond migratie, met een opdracht aan de politiek: denk na over hoe je een consistent migratiebeleid vorm wil geven. Het land is gebaat bij enige „voorspelbaarheid”, en die, zo gelooft Scheffer, „maakt de samenleving opener” voor bijvoorbeeld asielzoekers.

De bijeenkomst verliep beheerst, in tegenstelling tot de vorige sessie over identiteit in Zwolle. Geen angstverhalen over islamisering, geen doembeelden over de ondergang van het Avondland. Wel de waarschuwing dat we de sleutels van de deur niet aan extreem-rechts moeten overlaten.

Lotfi El Hamidi (L.elHamidi@nrc.nl @Lotfi_Hamid) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.