Brieven

Brieven

Illustratie
Illustratie Cyprian Koscielniak

Het oud-VVD-Kamerlid Gert-Jan Oplaat meent dat verlaging van de maximumsnelheid een kabinetscrisis waard zou zijn (Langzamer rijden verdeelt ‘vroempartij’, 7/11). Een bizar standpunt. De val van het kabinet zou tal van negatieve consequenties hebben. De besluitvorming in belangrijke dossiers komt dan enige tijd tot stilstand. Het voorgenomen besluit tot verlaging van de maximumsnelheid valt met geen enkel rationeel argument te betwisten. De crux zit hem er in dat een deel van de kiezers het ‘leuk’ vindt om hard te rijden, pure emotie dus. Daar appelleert Oplaat aan, in de hoop bepaalde kiezers niet te verliezen. Rationeel gezien biedt een verlaging van de maximumsnelheid enkel voordelen. Voor het milieu, de verkeersveiligheid (minder dodelijke slachtoffers) en voor de portemonnee. Afgezien daarvan hebben verkeersdeskundigen berekend dat een verlaging van de maximumsnelheid ook de doorstroming van verkeer zou verbeteren: de automobilist is dan dus eerder op de bestemming. Landen als de Verenigde Staten (waar de afstanden stukken groter zijn) leren ons dat een lagere maximumsnelheid went. Als VVD-lid ben ik dan ook blij dat er al talloze VVD’ers zijn, zoals het in het artikel geciteerde oud-Kamerlid Pieter Hofstra, die een lagere maximumsnelheid zien zitten. Wijsheid komt wellicht met de jaren (ook ik ben pas enige tijd ‘om’). Ik hoop dat ook binnen mijn partij de ratio het uiteindelijk zal winnen van het onderbuikgevoel.