Recensie

Recensie Muziek

De zeven laatste woorden van Prince

Prince Vlak voor zijn dood in 2016 begon Prince aan een allesomvattend boek over zichzelf en de wereld. Erg ver kwam hij niet. Het boek wordt gered door de mooie foto’s.

Foto: The Prince Estate

De ambities waren groot. Prince (1958-2016) wilde dat zijn autobiografie niet alleen over zijn leven zou gaan, maar ook over ‘God, liefde, de hypocrisie van de muziekindustrie, de ongrijpbare aard van creativiteit en technologie’, schrijft de Amerikaanse journalist (en Prince-fan) Dan Piepenbring in The Beautiful Ones. Ook wilde Prince antwoord geven op de eeuwige vraag wat funk nu precies is. Maar bovenal moest zijn boek het racisme in de Verenigde Staten ‘oplossen’. Onderdeel hiervan was de ‘ontmanteling’ van The Fountainhead, het beroemde boek van de Amerikaanse schrijfster Ayn Rand wier politiek-filosofische ‘objectivisme’ veel aanhangers heeft in Silicon Valley en onder ultrarechtse Republikeinen. The Fountainhead, waarin een architect liever een door hem ontworpen en bijna voltooid gebouw opblaast dan er iets aan te veranderen, is de ‘bijbel voor de aristocraten die het paradijs willen vernietigen’, vond Prince, en Rands ‘objectivisme’ heeft veel overeenkomsten met ‘witte suprematie’.

Om zijn allesomvattende boek tot stand te brengen, nam Prince in 2015 de jonge Piepenbring (32) in de arm, die toen online-redacteur was van het Amerikaanse literaire tijdschrift The Paris Review en nog nooit een boek had geschreven. Die voerde verschillende lange gesprekken met Prince over zijn autobiografie. Maar juist toen er enige duidelijkheid kwam over de precieze aard van het boek, overleed Prince op 21 april 2016 aan een overdosis fentanyl.

Half-boy, half girl

Nu heeft Piepenbring uit de nalatenschap van Prince The Beautiful Ones samengesteld, waaraan hij de bijna messiaanse ondertitel Zijn laatste woorden gaf. Het is een grabbelton, met veel foto’s die vergezeld gaan van citaten uit oude interviews, autobiografische notities van Prince zelf en de handgeschreven teksten van een aantal Prince-songs uit de begintijd, waaronder het nooit uitgebrachte Vagina (half-boy, half girl) uit 1982. Zelf schreef Piepenbring een veel te lange en gedetailleerde inleiding over zijn curieuze ontmoetingen en lange telefoongesprekken met Prince in de laatste maanden van zijn leven.

Foto: The Prince Estate

Het zijn de veelal nooit eerder gepubliceerde foto’s, grotendeels afkomstig uit Prince’s eigen foto-albums en dozen met familiekiekjes, die The Beautiful Ones enigszins redden. Want Prince’s handgeschreven ‘laatste woorden’, waarvan alle 28 moeilijk leesbare velletjes in het boek staan afgedrukt, blijken bleke herinneringen aan zijn ouders en hun scheiding, zijn zusje Tyka, de epileptische aanvallen in zijn jeugd en de middelbare-schooljaren waarin hij zijn aandacht verdeelde tussen meisjes en muziek.

Het opmerkelijkst zijn de opmerkingen die Prince vlak voor zijn dood maakte over zijn biografische aantekeningen en die Piepenbring, als een soort noten, in de kantlijn heeft vermeld. Zo laat Prince postuum weten dat Duke Ellington ‘beter was dan wie dan ook’.