Brieven

Brieven nrc.next 8/11/2019

Megastallen

Activisten zijn nodig

Dankzij dierenactivisten krijgen we beetje bij beetje een beeld van de dieronterende toestanden die zich afspelen in megastallen. Dat daar veel moed voor nodig is, bewezen de activisten die zich gisteren moesten verantwoorden voor de rechter (Dierenactivisten houden poot stijf, 6/11). De eigenaren van deze megastallen zijn keiharde ondernemers die geen enkele vorm van transparantie kennen, terwijl dat juist één van hun core values moet zijn. Van geboorte tot de dood – alles in het zeer korte leven van deze dieren vindt plaats in bomvolle stallen achter gesloten deuren. Activisten worden door boerenbelangenorganisaties weggezet als criminelen. Laten we alsjeblieft niet vergeten dat alle dieren onze toewijding nodig hebben voor het krijgen van een beter leven waarin megastallen niet meer bestaan.

Onderwijsstaking (1)

Wees streng én lief

Alle kinderen zijn verschillend, maar twee zaken horen door de tijd heen, op elke plek, voor elk kind, bij elke vorm van onderwijs: kinderen moeten zich de noodzakelijke basiskennis eigen maken, ook al balen ze ervan. En de leerkracht moet creatief zijn, gevoel voor humor hebben en af en toe bereid zijn van alle regels af te wijken. Mijn kleindochter zei ooit (toen 5 jaar oud): „Hoe doe je dat, streng zijn en toch lief?” Dat is in een paar woorden samengevat waar iedere leerkracht voor staat. Als scholen extra geld gaan krijgen van de overheid, laten ze dan vooral ook daar in investeren: naast beter salaris, oefenen in die combinatie van ‘streng en lief’ zijn.


orthopedagoog

Onderwijsstaking (2)

Begin brief niet met ‘ik’

Duizenden kinderen schreven minister Slob (Onderwijs, CU) in het kader van de actie ‘Brieven voor Beter Onderwijs’. De krant drukte er vijf af (6/11). Hieruit blijkt maar weer hoe slecht het met het (taal)onderwijs aan onze kinderen gesteld is. Vier van de vijf brieven beginnen met „Ik”. Al is dit wellicht in onze steeds individualistischer en egocentrischer maatschappij meer usance dan uitzondering, naar mijn mening is het nog steeds een doodzonde om een brief met „ik” te beginnen.

Maximumsnelheid (1)

130? Alleen elektrisch

De maximumsnelheid terug naar 100 km per uur is dé kans om Nederland te vergroenen. Diesels 100, benzine 110, vol elektrisch 130. Men zal verbaasd zijn hoe snel het percentage diesels dan afneemt en het percentage vol elektrische auto’s zal toenemen. Het is ook een enorme stimulans voor de auto-industrie om echt vaart te zetten achter vol elektrisch en voor de overheid om overal laadpalen te plaatsen. Zo wordt stikstof een buitenkans om een grote stap voorwaarts te doen voor het milieu.

Maximumsnelheid (2)

En de vrachtwagens?

Als 100 km per uur de limiet wordt op de snelweg, wat doen we dan met de honderdduizenden vrachtauto’s elke dag op de Nederlandse snelwegen. Het allergrootste deel rijdt veel sneller dan het hun toegestane maximum van 80 km per uur, weet elke automobilist. Iets boven de 95 km per uur, want de snelheidscontrole door de politie is afgesteld op 100. Als vrachtwagens zich wat meer aan de maximumsnelheid van 80 km zouden houden, dan zou de milieuwinst weleens hoger kunnen zijn dan die van personenauto’s. Het gedoogbeleid van de overheid moet dan wel wijzigen in specifieke controles op vrachtwagens.

100 jaar radio

Oude herinneringen

Door alle belangstelling voor honderd jaar radio komen er veel herinneringen boven. Bij ons was de radio eeuwig aan, liefst de VARA natuurlijk. Mijn ouders waren al fervente leden van de Vereniging Arbeiders Radio Amateurs. Ik heb nog steeds geen tv, dus ik ben aangewezen op de radio. Vandaag hebben jullie me gelukkig gemaakt met de filmpjes over het allereerste begin van de radio. Ik was blij met het nieuws, op mijn laptop.