Brieven

Brieven

„In een natuurlijk ecosysteem bestaat geen afval want uitgescheiden moleculen of dode organismen zijn opnieuw bruikbaar”, schrijft Louise O. Fresco in haar column (Afval bestaat niet in natuurlijk ecosysteem, 4/11) ”. Op onze planeet blijft immers „alles met elkaar verbonden” op tijdschalen tot miljoenen jaren; er gaat niets verloren, er komt nooit iets bij.

„Bruikbaar” zijn die materialen merendeels wel, maar dat hergebruik vindt lang niet altijd plaats. Dood plankton, meer dan 550 miljoen jaar geleden opgeslagen in de bodem van wat nu Oman is, wordt nu pas in de vorm van aardolie opgepompt. Steenkool in Europa is bijna 300 miljoen jaar lang niet gerecycled. En evenmin is de grote meerderheid van de door organismen opgeslagen kalksteen weer teruggekomen in de kringloop van materiaal. Getuigen daarvan zijn de rotsen van de Dolomieten, het marmer van Carrara (230 miljoen jaar oud), de krijtlagen van Frankrijk en Engeland (micro-algskeletjes, zo’n 70 miljoen jaar oud). Er zijn sterke aanwijzingen dat ophoping van organisch afval in de oceanen geleid heeft tot grootscheepse uitstervingsgolven op aarde. En tijdens het geologisch verleden traden plagen op, die het intrinsiek instabiele ecosysteem danig verstoorden. Nee, cyclisch was en is de natuur niet.