Opinie

Netflix bouwt zijn eigen Netflix-killer

Marc Hijink

Alsof er niet genoeg oorlog is breekt deze maand ook nog eens de streaming war uit: de concurrentiestrijd tussen de online videodiensten. Apple startte net zijn betaalde videoabonnement (TV+) en Disney begint dit weekeinde met Disney+. Samen met Videoland en Amazon Prime Video proberen ze een plek te veroveren naast zwaargewicht Netflix (3 miljoen Nederlandse abonnees).

Er worden miljarden dollars gestoken in het video-on-demand-aanbod. Kijk wat je wilt, wanneer je wilt, waar je wilt, zonder advertenties. Dat is de belofte. De afgelopen maanden keek ik meer streaming tv dan me lief was, en door mijn oogharen heen zag ik toch weer wat trekjes van de ouderwetse tv terugkeren. De ‘plus’-diensten hebben ook minpunten.

1. Het eerste slachtoffer in de streaming-oorlog is de consument. Door de versplintering van het aanbod – je kunt Disney-films bijvoorbeeld niet meer op Netflix bekijken – ben je duurder uit. Entertainment zou ontspannend moeten zijn maar al die keuzevrijheid leidt tot keuzestress. Welke niet-te-missen series loop ik mis? Waarom is Harry Potter wel op de Franse Netflix te zien maar niet in Nederland? De tv-gids is overbodig, de streaming gids is dat zeker niet.

2.Er is geen Netflix-killer. De verwachting is dat kijkers zich op meerdere bundels abonneren: Netflix en nog iets anders ernaast. Disney+ heeft een kleiner aanbod maar is met topmerken Star Wars, Pixar en Marvel onmisbaar als je kinderen hebt of je zelf een kind voelt. Het aanbod van Apple TV+ is nog te beperkt, zelfs voor 5 euro per maand.

3. Niet alles is te bingen. Videodiensten proberen je vast te houden door seizoenen niet altijd in één keer volledig online te zetten, maar in wekelijkse afleveringen te doseren. Dat lijkt op het oude tv-model. Een andere manier om kijkers langer te binden: Amazon Prime Video en Disney+ verkopen zichzelf als jaarabonnement. Net als je gewone tv-provider.

4. Reclamevrij bestaat niet. Amazon toont reclame voor eigen series aan het begin van de programmering. Het irritante beginscherm van Netflix is een ongevraagd uithangbord voor nieuwe series. Daarnaast zit er de nodige product-placement in de programma’s zelf.

5. Zo persoonlijk is het aanbod niet. De fijnmazige smaakclusters van Netflix serveren aanbod dat bij je kijkgedrag past. Maar de algoritmes zorgen er vooral voor dat je niet verder kijkt dan je neus lang is. Zolang programma’s met een ‘98 procent match’ aanbevolen worden, haal je het niet in je hoofd om buiten de beperkte Netflix-bundel te gaan zoeken.

6. Oude wijn in nieuwe zakken. Naast hun exclusives en originals schermen videodiensten met overbekende namen (Oprah komt terug) en overbekend materiaal. Series als The Office of Friends blijven maar ronddolen.

Zulke titels zijn tijdloos maar niet iedereen heeft tijd om de oude meuk te herkauwen. Geen nood: Netflix experimenteert met een knop die je op hogere snelheid films laat kijken. Versneld afspelen geeft de kijker anderhalf keer meer video voor z’n geld maar het is een klap in het gezicht van elke creatieve televisiemaker. Als de concurrentie geen Netflix-killer bouwt, dan doet Netflix het zelf wel.

Marc Hijink schrijft over technologie

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.