Opinie

James Cameron is niet onfeilbaar

Coen van Zwol De nieuwe Terminator-film, ‘Terminator: Dark Fate’, is volgens Coen van Zwol een spectaculaire actiefilm met een lucide script en zelfspot. Maar dat zal de franchise niet redden; jongeren lopen nauwelijks warm voor de reünie van oudgedienden Arnold Schwarzenegger en Linda Hamilton.

Coen van Zwol

Was dit dan Arnold Schwarzenegger laatste ‘I’ll be back’? Vermoedelijk wel: deze week bleek het zesde deel van zijn sf-serie, Terminator: Dark Fate, een fiasco. Slechts 29 miljoen recette in de Verenigde Staten, 124 miljoen wereldwijd: analisten voorspellen een afschrijfpost van ruim 100 miljoen dollar voor filmstudio’s Fox, Paramount en Skydance.

Waarom ze überhaupt 185 miljoen dollar staken in deze uitgewoonde franchise? Ooit, in 1984, was The Terminator een filmlegende: een ongekend grimmige en fatalistische sf-film die de namen van regisseur James Cameron en actieheld Schwarzenegger vestigde. Hij speelde terminator T-800: een robot bekleed met mensenvlees die vanuit 2029 in de tijd terugreist om ene Sarah Connor te vermoorden, vertolkt door Linda Hamilton. Als preventieve abortus, want zij baart ooit John Connor, de leider die de mensheid naar de zege zal leiden in een toekomstige atoomoorlog tegen machines.

In 1992 maakte Cameron een opwekkend, succesvol vervolgdeel waarin die atoomoorlog toch niet zo onvermijdelijk is en een geherprogrammeerde Schwarzenegger-bot Sarah en haar nu geboren zoon John bijstaat tegen een geavanceerde terminator van vloeibaar metaal. Daarna trok Cameron zijn handen van de serie af en kwam de klad erin. Terminator 3: Rise of The Machines (2003) bood meer van hetzelfde met minder winst, deel vier, Terminator: Salvation bleek een zeperd, waarna de serie in 2016 uit de rails vloog met Terminator: Genisys, een warboel van knokkende Schwarzenegger-bots en andere cyborgs die als vlooien door de tijd sprongen.

Waarom Hollywood aan zo’n dood paard blijft trekken? Terminator: Dark Fate lijkt ingegeven door wanhoop over de dominantie van Disney. Die soupeerde vorig jaar via zijn dochters Pixar, Lucasfilm en Marvel bijna een derde van de Amerikaanse bioscooprecette op met filmseries en herverpakkingen van oude animatiehits. Anno 2019 gelooft Hollywood nog louter in ‘franchises’, filmseries.

Lees ook een profiel van Linda Hamilton: Sarah Connor bewijst: niet alleen mannen hebben spieren

Dus hoopte men op de Midas-touch van James Cameron (Titanic, Avatar), die zijn zieltogende ‘franchise’ Terminator dacht vlot te trekken met twee oudgedienden: de nu 72-jarige bodybuilder Arnold Schwarzenegger en Camerons 63-jarige ex Linda Hamilton. Gezegd moet worden: producent Cameron en regisseur Tim Miller (Deadpool) leveren vakwerk af. Terminator: Dark Fate is een spectaculaire actiefilm met een lucide script en zelfspot. Opnieuw ligt een atoomoorlog om de hoek, ditmaal is een Mexicaanse vrouw, Dani Ramos, de toekomstige leider van het verzet tegen de machines en staan een vrouwelijke cyborg plus twee ouwe taaien haar bij.

De filmpers oordeelt mild over Dark Fate en ook het publiek is erover te spreken. Maar dat komt nauwelijks opdagen: als franchise lijkt Terminator besmet door te veel slechte delen. Alleen bij veertigplussers is het nog een begrip; jongeren lopen niet warm voor een seniorenreünie van Schwarzenegger en Hamilton. Dus kan de Terminator in de mottenballen en weet Hollywood nu dat zelfs James Cameron niet onfeilbaar is.

Coen van Zwol is filmrecensent.