Een móéder als premier?! Dat kan echt niet

Japke-d. denkt mee België heeft voor het eerst een vrouw en dan ook nog een moeder als premier. is daar fel tegen. En wel hierom.
Illustratie Tomas Schats

Toen ik afgelopen week voor mijn man de krant aan het strijken was – hij leest hem het liefst zonder kreukels, de schat – zag ik het bericht dat België voor het eerst een vrouw als premier heeft benoemd. Ik schrok me rot.

Want een vróúw als premier is al gekkenwerk – wie moet er dan voor het eten zorgen als er een debat is om vijf uur ’s middags – maar dan ook nog een MOEDER! Mijn hart brak ervan, de arme bloedjes.

We leven sowieso in een gekke wereld hoor, als je ziet wat voor belangrijke dingen ze vrouwen tegenwoordig laten doen. Zo vertelde mijn vader dat er al vrouwen waren geweest die ZONDER BEGELEIDING VAN EEN MAN een ruimtewandeling hadden gemaakt. Laat staan dat je een lánd aan een vrouw overlaat.

Sinds Nieuw-Zeeland dat doet, kan het niet meer rugbyen zei mijn zwager laatst, en kijk eens wat een puinhoop Theresa May in Engeland heeft veroorzaakt. Gelukkig is daar nu weer een man de baas en komt alles weer goed, maar toch.

Later, toen ik op de laptop van mijn zoon een breipatroon aan het zoeken was, kwam ik een artikel tegen bij Vrouw van De Telegraaf – wat ontzettend leuk trouwens, een site voor vrouwen-ditjes-en-datjes! – dat al mijn zorgen haarfijn aanvoelde. Daar werd namelijk de vraag gesteld of „een moeder wel een premier kan zijn”. „Saillant detail”, stond erbij, „ze is moeder van vier kinderen.”

Meid, dacht ik, je haalt me de woorden uit de mond. Een vrouw hoort dag en nacht voor haar man en kinderen klaar te staan, dat is haar leven en daar moet ze dankbaar voor zijn, zegt mijn moeder altijd. Ik kan het niet beter zeggen.

Op Twitter was ook iedereen het daarmee eens, zo zag ik toen ik koper aan het poetsen was. „Een moeder als premier?!”, schreef iemand, „willen ze soms ook dat vrouwen auto gaan rijden en stemrecht hebben? Sommige tradities moeten ze echt vanaf blijven.” „Een moeder? Nee, liever een wereldvreemde vrijgezel met weinig empathie”, antwoordde een ander. „Laten we het allemaal niet te snel ineens willen, en voor de zekerheid nog ’n jaartje of driehonderd moeilijk doen en ons in de tussentijd verlaten op ouwe kale witte mannen in blauwe synthetische pakken”, reageerde een derde. Zo heerlijk om te lezen.

En toch bleef ik me maar zorgen maken over België, over de stumpers van kinderen van de ‘premier’ en over de vader die nu vast reddeloos met de handen in het haar zat. Zelfs zózeer dat ik dacht: misschien kan ik de Belgische premier wat tips geven. Wellicht ook meteen handig voor alle potentiële vrouwelijke, Néderlandse premiers, god verhoede, dus hier komen ze.

Allereerst: stel je zo bescheiden mogelijk op, meisje, en laat belangrijke beslissingen over aan mannen. Ik begreep al dat je amper belangrijke beslissingen mág nemen, maar toch.

Tip twee: blijf glimlachen – mensen houden niet van chagrijnige vrouwen – houd je mening voor je, wacht tot je het woord krijgt, liever geen humor en houd je antwoorden kort en zakelijk. Vrouwen laten emoties snel de overhand krijgen.

Tip drie: blijf het huishouden zoveel mogelijk zélf doen. Je gezin is gebaat bij regelmaat, maar je kunt ook niet van je man verwachten dat hij het gaat doen. Neem dus je was mee naar het parlement – de was opvouwen kan echt overal, ook tijdens een vragenuurtje – en strijken kan prima op de hoedenplank van de dienstauto.

Installeer meteen een wasmachine op je nieuwe werkplek, dan kun je de vuile was ook meenemen. Doe anders ook gelijk een kookeiland en een vaatwasser. En met de handige verspakketten van Albert Heijn kun je tijdens de ministerraad alvast wat groente voorsnijden.

Over de ministerraad gesproken: zet de vrouwen daar ook aan het werk, hoor! De een doet de aardappels, de ander de champignons, een derde het vlees. Natuurlijk zijn vrouwen in een regering een zwaktebod, maar als ze er toch al zijn, kun je er maar beter van profiteren. Bereid je werk voor in de twintig minuten dat de groente moet koken – spruitjeslucht is sowieso heel gezond.

Tip vier: plan dienstreizen zoveel mogelijk in de vakantieperiodes zodat de kinderen mee kunnen. Maar misschien kun je je kinderen beter op Marktplaats zetten, zoals op Twitter werd geopperd, of doe ze naar kostschool. Ze zijn toch al opgegeven.

Maar mijn allerbeste tip zou zijn om vrouwen te verbieden überhaupt nog buitenshuis te werken. Bijvoorbeeld met een maatregel dat ze, zodra ze trouwen, hun baan verliezen. Dat is een mooi signaal naar al die vrouwen die denken wel even premier te kunnen worden, rechter of journalist én voor al die mannen die dat soort waanzin goedkeuren. Aan de andere kant: waar bemoei ik me als vrouw eigenlijk mee.

En ik moet ook nog de aardappels schillen.

Hoe was jouw werkweek? Japke-d. Bouma wil het graag weten. Tips via @Japked op Twitter.

-

Dit zijn de Jeuktweets van de week

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.