Drakenmoeder in ruste: Emilia Clarke in ‘Last Christmas’.

Emilia Clarke: ‘Ik ben klaar met die ‘perfecte’ Hollywoodtypes’

Emilia Clarke De drakenmoeder uit ‘Game of Thrones’ is niet meer. In de romantische komedie ‘Last Christmas’ laat actrice Emilia Clarke haar lichtere kant zien. „Deze rol staat dichter bij me.”

Misschien komt het door de kerstsfeer waar de romantische komedie Last Christmas de kijker met alle geweld in wil onderdompelen. Maar tijdens de persdag van de film in The Whitby Hotel in New York vliegen de superlatieven je om de oren. Niet op die neppe Hollywood manier, waarbij iedereen ‘amazing’ en ‘the greatest’ is. Nee, dit lijkt oprecht. Zo wordt erop los geknuffeld bij het weerzien met regisseur Paul Feig, voordat hoofdrolspelers Emilia Clarke en Henry Golding aan de ronde tafel met interviewers plaatsnemen.

Golding noemt tegenspeler Clarke „een schat”. Zij omschrijft hem op haar beurt als „een ware heer”. Clarke komt helemaal niet over als de ijzige drakenmoeder die ze acht jaar in Game of Thrones heeft gespeeld.

Juist het contrast tussen de actrice en de rol waarmee ze uitgroeide tot een megaster intrigeerde de regisseur van Last Christmas, Paul Feig, die naam maakte met Bridesmaids. Hij verwachtte vooraf een bloedserieuze vrouw. „Maar toen ik Emilia ontmoette bleek ze een sprankelende persoon te zijn die heel grappig kan zijn. Ik ontwikkelde een obsessie om ook die kant van haar aan het publiek te tonen.”

Voor Clarke is Last Christmas niet de eerste romantische film. Eerder speelde ze een hoofdrol in Me Before You (2016). Maar die film, over een jonge vrouw die zorgt voor een man die verlamd is geraakt, loopt niet goed af. De lichtere toon van Last Christmas is dus relatief nieuw, maar naar eigen zeggen gaat dit genre haar makkelijker af. „Ik heb zoveel jaren een heel hard personage moeten spelen voor Game of Thrones”, lacht ze. „Licht en humoristisch staat dichter bij hoe ik in werkelijkheid ben. Ik was als kind al zo iemand die iedereen altijd aan het lachen probeert te krijgen.”

In Last Christmas speelt Clarke de 26-jarige Kate. Wanneer we haar voor het eerst ontmoeten is ze acht jaar oud en zingt ze engelachtig in een kerk. Spoel 18 jaar vooruit en Kates leven in Londen is een zooitje. Ze is pessimistisch en sarcastisch tot op het bot. Dat laatste zit haar wel in het bloed. Als Brit is dat „haar taal”, zegt ze. „Ik ken geen andere manier van spreken.” Maar om het pessimisme met overtuiging te spelen, moest ze dieper graven. „Ik heb als mens ziekelijk veel hoop”, zegt ze bijna verontschuldigend. „Toen ik dit personage op papier zag, schrok ik wel even. Maar haar pessimisme is vooral gebaseerd op angst voor alles wat haar pijn kan doen.” Gelukkig biedt Henry Golding als haar ‘love interest’ Tom een uitweg.

Verademing

Voor kijkers is het een verademing om een vrouwelijk personage in een romantische komedie te zien die een reeks beslissingen neemt die je soms de handen voor de ogen doen slaan. Regisseur Feig vond het belangrijk dat Kate niet altijd sympathiek is. Mannelijke personages komen ook links en rechts weg met minder aangename karaktertrekken en krijgen gaandeweg de film vaak de kans zichzelf te verbeteren. Waarom zou dat niet ook voor een vrouwelijk personage kunnen opgaan? Clarke: „Ik vind haar tekortkoming juist heerlijk en mooi om te zien. Ik ben wel klaar met die aloude ‘perfecte’ Hollywoodtypes.”

Een belangrijke katalysator voor Kates transformatie in de film naar een minder cynisch mens is de levensbedreigende ziekte die haar treft. Emilia Clarke kan zichzelf zonder moeite in dat scenario te plaatsen. In maart van dit jaar onthulde de actrice in The New Yorker dat ze op haar 24ste, vlak voor de start van de opnames van Game of Thrones, twee hersenbloedingen kreeg. Ze onderging een hersenoperatie en herinnerde zich gedurende de eerste twee weken van herstel haar eigen naam niet meer. Later, toen het eerste seizoen van Games of Thrones erop stond, kreeg ze er een beroerte bovenop. „Kate is in de film rond dezelfde leeftijd ziek als ik zelf ben geweest. Die tijd is sowieso al een enorm verwarrende levensfase, als je midden in de twintig bent. Voeg daar een levensbedreigende ziekte aan toe en je kunt je wel voorstellen dat je in een crisis terechtkomt. Wat Kate doormaakt was voor mij in ieder geval heel herkenbaar.”

Lees hier de recensie van ‘Last Christmas’

Clarke hanteert al jaren dezelfde strategie voor haar loopbaan: afwisseling. Tussen elk seizoen van Game of Thrones door nam ze heel uiteenlopende soorten projecten aan. „Ik wilde niet in een hokje gestopt worden. Elke acteur die groot succes ervaart met een bepaalde serie of met een bepaalde film is bang dat dat ook meteen het hoogtepunt van hun hele carrière zal blijken te zijn. Dat wil ik natuurlijk proberen te voorkomen. Maar als mensen me voor de rest van mijn leven Khaleesi blijven noemen, had ik het slechter kunnen treffen. Ze blijft een fantastisch personage. Game of Thrones is de reden dat ik hier nu zit. Misschien is Game of Thrones zelfs wel de reden dat ik nog leef.”