Recensie

Recensie Film

Al te keurig Turks plattelandsdrama

Drama In ‘A Tale of Three Sisters’ zijn drie zusters teruggekeerd naar hun ouderlijk huis in Anatolië, in een mooie film die te weinig aan de verbeelding overlaat.

Vader blijft de baas in ‘A Tale of Three Sisters’.
Vader blijft de baas in ‘A Tale of Three Sisters’.

Eén voor één arriveren twee zussen in het Anatolische bergdorp waar hun vader en oudste zus wonen. Ze werkten in de stad als oppas voor de kinderen van welgestelde families; een Turkse traditie die bekendstaat als ‘besleme’. Ook oudste zus Reyhan woonde ooit in de stad, waar zij was ondergebracht bij een artsengezin.

A Tale of Three Sisters doet uit de doeken waarom de zussen Reyhan, Nurhan en Havva terugkeren en laat zien hoe het ze vergaat in het dorp. Ze zitten weer onder het juk van hun vader Sevket, die gehoorzaamheid verlangt. Zo gaat A Tale of Three Sisters ook over het patriarchale systeem dat in Turkije vooral op het platteland de norm is. Meisjes zijn hulp in de huishouding, is het niet elders dan wel thuis. Vrouwen gehoorzamen hun man, jongeren behoren respect te hebben voor ouderen en de arme dorpsbewoners kijken op tegen stadsmensen. Ondertussen gaan de mannen naar het koffiehuis of drinken ze gebroederlijk raki in de open lucht en beslissen over het lot van hun familieleden. Zo zit iedereen vast in het starre systeem. Alleen de dorpsgekkin is echt vrij. Zij maakt om de haverklap koprollen die door regisseur Emin Alper met een lossere cameravoering – symbool van die vrijheid – in beeld worden gebracht.

A Tale of Three Sisters is een keurige filmhuisfilm. Alles wordt netjes in dialogen uitgedrukt, in statische maar schilderachtig belichte scènes. Tekenend is het mooie moment waarop twee zussen in opdracht van hun vader de yoghurtdrank ayran maken. Daarbij wordt een houten ton heen en weer geschud, waarbij Reyhan en jongste zus Havva een geestig gesprek over piemels voeren. Dat vervolgens de witte substantie ook nog in een emmer belandt maakt de scène al te letterlijk en ook wat plat. Zo laat de film vrijwel niets aan de verbeelding over.