Opinie

Leg minderheden niet langs een lagere morele meetlat

Zihni Özdil

‘Maar dat betekent dat wij besluiten wat deugt?” Zo besloot een kopstuk van GroenLinks, de partij waarvoor ik van maart 2017 tot mei 2019 Tweede Kamerlid was, haar reeks whatssapp-berichten aan mij. Zelf strijdt ze al het hele leven tegen rechtse, reactionaire krachten in het christendom. Maar nu was ze zeer verontwaardigd, want ik had Kamervragen aangekondigd over reactionaire krachten in de islam.

Een ander voorbeeld. In 2016 vertelde het GroenLinks gemeenteraadslid Ilhan Tekir trots dat hij voor de AK-partij van de Turkse president Erdogan had gestemd. Niet veel later volgde een gesprek met de toenmalige partijvoorzitter van GroenLinks en werd hij uit de Gorinchemse fractie gezet. Waarna hij in diezelfde gemeente doodleuk aan de slag ging als raadslid voor D66.

Ik moest aan dit alles denken toen Ilhan Omar, Democratische Afgevaardigde in het Amerikaanse Congres met Somalische roots, afgelopen dinsdag weigerde om vóór erkenning van de Armeense genocide, een racistische massamoord met miljoenen slachtoffers, te stemmen. Ze deed dat volgens eigen zeggen omdat de aanleiding voor de stemming was ‘gepolitiseerd’; de betrekkingen tussen Amerika en Turkije zijn na de terugtrekking van de Amerikaanse troepen uit Syrië en de daarop volgende invasie van de Turken niet meer zo warm als voorheen.

Dezelfde dag hield het Huis van Afgevaardigden ook een stemming over sancties tegen Turkije, vanwege die invasie in Noord-Syrië. Slechts één Democraat stemde tegen: Ilhan Omar.

In september 2017 was Erdogan in New York. Hij sprak toen urenlang achter gesloten deuren met een Congreslid uit het Huis van Afgevaardigden in Minnesota: Ilhan Omar. Waarom zou een despotische leider van een groot en machtig land praten met een destijds vrij onbeduidend lid van het Congres? Wat hebben ze besproken? Welke allianties hebben ze gesmeed? Daar komen we lastig achter, want in 2017 besteedden de media er geen aandacht aan. Behalve in de Tusmo Times, een lokale krant uit Minneapolis die zich op de Somalische gemeenschap aldaar richt.

Opmerkelijk genoeg is het betreffende artikel verdwenen van de website van de Tusmo Times, maar conservatieve Amerikaanse media hebben het artikel gevonden via de zogenoemde wayback-machine. Als ik het door Google translate haal, maak ik eruit op dat ze in ieder geval gesproken hebben over hoe Omar de Turkse belangen in Amerika kan dienen en hoe Turkije het beste de Somalische belangen kan dienen. Quid pro quo, in zuiverste vorm.

Ilhan Omar is weliswaar Democraat, maar ze is links noch progressief. Ze is een rechts-reactionaire islamiste die progressieve waarden als antiracisme, mensenrechten en social justice gebruikt als stok om wit Amerika mee te slaan. Maar waarom sluiten witte progressieve mensen willens en wetens hun ogen wanneer diezelfde Omar de belangen van de Turkse Trump (lees: Erdogan) dient? De voorbeelden aan het begin van deze column zijn slechts een tip van de sluier. Ik kan een heel boek schrijven over de schokkende dingen die ik heb gehoord tijdens mijn tijd in de landelijke politiek. Bijvoorbeeld letterlijk: „Minderheden zijn al zo achtergesteld en gediscrimineerd. Daar mogen we best minder streng op zijn.”

Ik vat dat soort gedachten en opmerkingen samen als: die moslims zijn zielig dus zij mogen wel achterlijk zijn.

Door de Omar-affaire besef ik meer dan ooit dat ik he-le-maal klaar ben met deze kwezelarij der lage verwachtingen. Het is buitengewoon badinerend en zeer racistisch om minderheden langs een lagere morele meetlat te leggen. Hoog tijd dat wit links zich niet langer in de luren laat leggen door morele oplichters zoals Ilhan Omar. Want mocht je denken dat je strijd tegen wit extreem-rechts belangrijk is, dan heb ik slecht nieuws voor je: je ideologische inconsistentie is het grootste cadeau dat je aan de Trumps van deze wereld kunt geven.

Zihni Özdil is historicus en schrijft wekelijks een column op deze plaats

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.