Brieven

Brieven

Illustratie Sebe Emmelot

Het klopt dat zorgverleners niet altijd bijhouden wie er waarom inzage in medische dossiers heeft (Wie gluren er allemaal in mijn medische dossier?, 26/10). Daar moeten wel twee belangrijke kanttekeningen bij geplaatst worden. Ten eerste is dat, ironisch genoeg, mede veroorzaakt door de maatschappelijke roep om privacy. Als we in 2011 voor een landelijk EPD gekozen hadden, zouden we medische dossiers nu compleet, centraal en goed beveiligd bewaren. Dat landelijke EPD ging niet door vanwege privacybezwaren. Daardoor moest elke zorgverlener zijn eigen oplossing knutselen, vaak zonder de benodigde middelen of kennis te hebben. Ten tweede is snelle en volledige informatie-uitwisseling tussen zorgverleners cruciaal voor het leveren van goede zorg, zeker in spoedsituaties. De huidige praktijk van versnipperde systemen, wettelijke barrières en omslachtige protocollen draagt daar niet aan bij. Ook voor zorgverleners kan het veel tijd kosten om een medisch dossier compleet te krijgen en daarbij elke stap zorgvuldig vast te leggen. Tijd die er, met de groeiende zorgvraag en oplopende personeelstekorten, eigenlijk helemaal niet is. Dan is het soms kiezen tussen goede zorg en een goede registratie. Ondanks dat ik ook waarde hecht aan mijn privacy, hoop ik dat mijn zorgverlener in zo’n geval altijd voor het eerste kiest.