Recensie

Recensie

Het duurt even, maar Emeli Sandé overtuigt iedereen

Emeli Sandé

Emeli Sandé in de Afas Live in Amsterdam.
Emeli Sandé in de Afas Live in Amsterdam. Foto Marcel Krijgsman/Hollandse Hoogte

Na een intense reis van zelfontdekking bracht Emeli Sandé afgelopen september haar derde album uit. Op Real Life brengt ze een positieve boodschap voor iedereen die dat nodig heeft. Zo zong ze dinsdagavond ook in Amsterdam; vol zelfvertrouwen en hoopvol sloeg ze met haar dijk van een stem door de songs.

Jammergenoeg wilde niet iedereen dat horen, en kletste een deel van het publiek dwars door haar prachtige voordracht heen. De vraag is of ze een entreekaartje hebben betaald om te socializen of om een van Europa’s beste live-zangeressen te zien. Regelmatig siste er iemand, uit pure irritatie. „Thank God I’m surviving”, zong Sandé, bijna ironisch.

Soms zong ze heel ingetogen solo achter de piano, soms uitbundig met haar voltallige band met gospel-feeling, met behulp van haar achtergrondkoor. Hoewel, achtergrond: de twee zangers en twee zangeressen kregen terecht een plek naast Sandé op het podium. Hun samenspel klonk bij vlagen magisch.

Met ‘Honest’, het favoriete liedje van haar vader, kreeg ze eindelijk de zaal muisstil. Ze werd enkel begeleid door haar pianist en de voordracht van Sandé werd er nog een tikkeltje dramatischer en puurder van. Het bleek een kantelpunt in het optreden, want bij de meer opliftende nummers die volgden als haar band het tempo wat opschroeft is iedereen bij de les en werd er gedanst.

Positieve adviezen alom: je staat er niet alleen voor, liefde zorgt voor licht en we zijn allemaal mens en gelijk. „Als we wat vaker samenkomen, zoals vanavond, kunnen we geweldige dingen doen”, besloot Sandé. Ja, en als iedereen dan van meet af aan stil is, kunnen we er ook daadwerkelijk allemaal van genieten.