Brieven

Brieven

David van Bodegom is net als de Icewhale Foundation gefascineerd door de ‘kampioen lang leven’, de Groenlandse walvis. (‘Aan walvisoorsmeer zie je de ouderdom’, 21/10). Dat de oceaan zelden te warm of te koud is en dat er geen natuurlijke vijanden rondzwemmen, ligt inderdaad ten grondslag aan hun hoge ouderdom. Maar die evolutionaire basis is helaas weggeslagen en de diersoort wordt ernstig bedreigd. Deze walvis leeft uitsluitend in het noordpoolgebied. Vooral door toedoen van Nederlandse walvisvaarders is de populatie rond Spitsbergen uitgedund van 50.000 tot een paar honderd dieren. Nu de jacht is gestopt, eist de opwarming haar tol. Door het smelten van het poolijs valt de bescherming tegen orka’s weg; deze roofdieren die met hun hoge rugvinnen kwetsbaar zijn in het ijs, rukken verder naar het noorden op. Vooral jonge walvissen vallen daarom steeds vaker aan orka’s ten prooi. Ook de nieuwe transarctische scheepvaartroutes, dwars door het leefgebied van de Groenlandse walvis, zullen leiden tot verstoring van hun complexe geluidscommunicatie en tot meer sterfte door aanvaringen. Groenlandse walvissen kunnen 200 jaar oud worden. Een hoge leeftijd die past bij hun langzame voortplantingssnelheid. Maar die ouderdom wordt ze niet meer gegund, tenzij we zorgen voor adequate bescherming.


Icewhale Foundation