Recensie

Recensie Film

Docu over Galapagos wil vooral idylle in stand houden

Documentaire Natuurfilmer Evert van den Bos toont mooie beelden van de Galapagoseilanden, maar soms lijkt zijn documentaire een promotiefilm en dat is zonde.

Still uit ‘Galapagos: Hope for the Future’.
Still uit ‘Galapagos: Hope for the Future’.

Ecuador, waar de Galapagoseilanden onder vallen, was in 2008 het eerste land dat de rechten van de natuur in zijn grondwet verankerde. De natuurdocumentaire Galapagos: Hope for the Future laat zien met hoeveel toewijding natuurbeschermers de vaak unieke diersoorten van de vulkanische eilandengroep tegen uitsterving beschermen en hun welzijn in de gaten houden. De rijkdom en uniciteit van de flora en fauna op Galapagos werden door Darwin in 1835 ontdekt, bijna twee eeuwen later is daar nog maar weinig van over.

De film van de Nederlandse natuurfilmer Evert van den Bos volgt wetenschappers van twee natuurstichtingen die allerlei bedreigde dieren onderzoeken, monitoren en proberen hun voortbestaan te faciliteren. Het levert mooie beelden op van onder meer de Galapagoszeebeer, de Galapagospinguïn of de fregatvogel. Vertelster Annechien Steenhuizen, bekend van het NOS-journaal, lepelt intussen weetjes over deze soorten op, waarbij opvallend vaak de naam van de twee natuurstichtingen wordt genoemd. Soms lijkt het een promotiefilm en dat is zonde. Zo gaat er wel meer mis. De film begint met de stroom toeristen die Galapagos aandoet maar vervolgens horen we niet of deze stroom überhaupt gereguleerd wordt en hoe kwalijk (of niet) hun bezoek is. De idylle moet in stand gehouden worden.