Recensie

Recensie Muziek

Spacy toetsen en ratelende blastbeats van Baroness

Baroness speelde uitzonderlijk enthousiast en gulzig in de Maassilo in Rotterdam, met de drive van jonge honden op een cruciale talentenshow.

Baroness
Baroness Foto Melinda Oswandel

De bassdrum van Baroness is behangen met vrolijke kerstlichtjes, donderdag in de Maassilo. Een teken: dit wordt een feestje. Nu is het zo dat de rockband uit Savannah, Georgia behoorlijk vaak in Nederland speelt en dat is eigenlijk altijd feest. Maar in Rotterdam bleek Baroness wel uitzonderlijk enthousiast en gulzig. Alsof ze niet al sinds mensenheugenis onafgebroken op tour zijn, maar speelden met de drive van jonge honden op een cruciale talentenshow.

Het materiaal van album Gold & Grey (2019), waarop de sludgemetal van de band nog meer progressieve invloeden laat horen dan voorheen, bleek live nog iets rijker en voller. ‘Tourniquet’ kreeg spacy toetsen en prachtig harmonieuze samenzang van frontman John Dyer Baizley met gitariste Gina Gleason. ‘Borderlines’ sloot naadloos aan op het oudere ‘March to the Sea’, en ‘Seasons’ werd heerlijk vurig, tot ratelende blastbeats aan toe.

‘Fuck yeah!’

Mooi was ook ‘Eula’, een lelijk eendje van Yellow & Green (2012), dat laag voor laag werd uitgebouwd tot een imposant bouwsel, dat de band grommend en donderend weer ineen liet storten.

Gleason, nog maar sinds 2017 bij de band, speelde met het enthousiasme van een fan die het podium is opgehaald om met haar favoriete band mee te spelen. Tegelijk was haar spel zo zelfverzekerd, dat ze ook een machtig ouwetje als ‘Green Theme’ naar zich toetrok met een bijna Van Halen-esque solo.

„Fuck yeah!” schreeuwde Dyer Baizley het op goed moment uit. Tanden bloot, vuisten in de lucht. Toen de band uiteenviel na een ernstig busongeluk in 2012, bleef hij uiteindelijk als enig originele bandlid over. Zijn angsten, verdriet en het geluk dat hij nog leeft goot hij in prachtige nummers als het slepende ‘If I have to Wake Up’ en de opgetogen rocker ‘Shock Me’. Songs als kampvuurtjes waar zowel band als publiek zich in Rotterdam aan kon warmen, om lang van na te gloeien.