Opinie

Ajax je moeder

Mijn moeder was een kleine maand in Nederland, ze is degene die mijn opvoeding besprenkelde met zinnen als (vrij naar Jorge Luis Borges): „Voetbal is populair omdat stommiteit populair is.” Ze hoort bij het deel van de mensheid dat zodra een bal in beeld komt, zapt of opstaat. Afgelopen week kon dat niet, want ik had de zapper en zij had last van ischias. Dat betekende dat ze moeilijk liep en de laatste week van haar bezoek in joggingbroek op een stretcher in de huiskamer doorbracht. Ik zette documentaires en films op ter lering en vermaak, tot woensdag aanbrak.

„Vandaag kijken we Ajax-Chelsea. Champions League”, zei ik. Ze trok een zuinig mondje. Ik maakte de rest van de programmering bekend: „Donderdag Feyenoord om 18.55 uur en PSV om 21.00 uur. Europa League.”

Ze gromde.

Om mijn status als sportdeskundige in onze familie waar te maken, bood ik aan het verschil tussen Champions League en Europa League uit te leggen. Ik was al op weg toen ze me wegwuifde met: „Zoals Copa Libertadores en Sudamericana.” Niets is bij ons zo erfelijk als competitieve drang.

Voor de wedstrijd ging ik de hond uitlaten met de vraag: hoe wist ze dat? Bij thuiskomst zat ze in pantalon en blouse, licht opgemaakt, op haar stek. Op mijn vragende blik antwoordde ze: „Voor in je column. Je gaat me vast gebruiken en ik wil niet landelijk in jouw joggingbroek worden neergezet.” Het maakt niet uit hoe deskundig je in wat dan ook wordt, je opvoeder blijft altijd de deskundige inzake jou.

Toen Quincy Promes tien minuten voor de rust scoorde, onderbrak mijn moeder mijn gebalde vuisten met: „Was dat niet buitenspel?”

De spelers vierden het doelpunt, de vlag bleef omlaag. „Sinds wanneer weet jij wat buitenspel is?” vroeg ik.

Haar antwoord kan ik niet volledig reproduceren in dit nette medium, het kwam erop neer dat zij al bekend was met de buitenspelregel voor ik zindelijk was en dat ze had kunnen verwachten dat dit toch al onbevredigende leven van haar dochter een seksist zou maken.

De commentator onderbrak haar met: „Is dit buitenspel?” Mijn status kromp ineen alsof die ook ischias had. Kennis van zaken wordt niet alleen van boven naar beneden doorgegeven. Als kinderen hun kennis uitbreiden, pikken gewiekste opvoeders in stilte graantjes mee waardoor ze steeds net iets deskundiger blijven.

De VAR werd erbij gehaald en het doelpunt van Promes werd uit de geschiedenis geschrapt. De genezende kracht van gelijk krijgen inzake voetbal was gebald zichtbaar in de opgestoken vuisten van mijn moeder. Ik hoop dat scheidsrechters beseffen hoezeer verhoudingen tussen mensen, op grond van hun beslissingen kunnen gaan schuiven.

Als u dit vrijdag online leest, zijn mijn moeder en ik op Schiphol afscheid aan het nemen. Tegen de tijd dat we weer tegenover elkaar staan, zullen de winnaars van de Champions en de Europa League allang bekend zijn, evenals die van de Libertadores en de Sudamericana. Het zal niet uitmaken hoeveel leagues of liga’s wij samen gaan missen of kijken, die afgekeurde goal van Promes zal voor altijd in onze familie blijven.

Carolina Trujillo is schrijfster.

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.