Ad Melkert, de onbegrepen aristocraat bij volksclub ADO

Voetbal Sinds hun clash in de zomer kwam het niet meer goed tussen de rvc-preses en de Chinese eigenaars van ADO Den Haag. Dus stapt Ad Melkert op.

Foto Andreas Terlaak

De voetballerij heeft zijn eigen wetten. Althans, dat is wat voetbalbestuurders graag beweren. Ze kunnen eigenwijs zijn, maar wie zijn plek op het ereterras wil behouden, kan maar beter rekening houden met de grillen van supporters, journalisten, aandeelhouders en al die anderen die iets vinden van het reilen en zeilen bij een voetbalclub.

Ad Melkert kon dat niet. Als president-commissaris bij ADO Den Haag bleef hij vasthouden aan zijn stokpaardje: good governance, de bestuurlijke variant van rust, reinheid en regelmaat. De Hagenezen mochten hem gerust saai vinden, hij geloofde oprecht in de principes die hij ook als PvdA-politicus hanteerde.

Toch blijkt de maat nu vol. Melkert heeft het gevoel dat hij niet langer tegenwicht kan bieden aan de Chinese eigenaars van ADO en is anderhalf jaar na zijn aantreden opgestapt als rvc-voorzitter . Ook John van Ringelenstein stapte op als commissaris.

Ad Melkert en ADO: het matchte niet. Alsof een aristocraat tussen de straatvechters was beland. Vrijwillig weliswaar, maar de afgelopen tijd drong steeds meer tot Melkert door dat het wel erg moeilijk is om orde te houden binnen een club vol eilandjes, waarover, om het nog ingewikkelder te maken, een Chinees sportmarketingbedrijf wil regeren. Want zoals de familie Wang redeneert: wie betaalt, bepaalt.

Melkert kon daar aanvankelijk goed mee omgaan. In tegenstelling tot eerdere bestuurders bij ADO dacht hij graag mee met advocaat Wang Hui en diens zakenpartners. De Chinezen hadden immers al veel te verduren gehad als grootaandeelhouder van de Haagse club. Rechtszaken, financiële problemen. Maar toen er afgelopen zomer een nieuwe directeur moest worden gezocht, botste ook Melkert met de Chinezen.

Lees ook Melkert wéér spil in Haagse machtsstrijd

Het begon ermee dat Melkert een headhunterskantoor inschakelde. Hij vond dat logisch, want good governance. De Chinezen vonden dit onnodig. Vervolgens koos Wang in de persoon van Mo Hamdi een directeur die Melkert niet wilde. Melkert bleef alternatieven bedenken, totdat hij niet meer om Hamdi heen kon. Toch had hij toen al zoveel ongenoegen aangewakkerd dat de Chinezen integriteitsonderzoekers inschakelden om de procedure te onderzoeken.

Dat was eind juli. Sindsdien was de relatie bekoeld. Melkert wordt verweten dat ADO niet de hoofdprijs ontving voor de transfer van Nasser El Khayati naar Qatar SC. Andersom begreep Melkert niet dat de club geen bankgarantie eiste voor de transfer van Wilfried Kanon naar Egypte.

„Wij blijven ons verbonden voelen met het succes van de club en wensen de ADO Den Haag-gemeenschap het allerbeste”, aldus Melkert en Van Ringelenstein in een gezamenlijke persverklaring.