Thuiskok.

Schijnwerkelijkheid

Een ingezonden brief in de krant. Of deze rubriek niet wat plantaardiger kan, naar aanleiding van een recept voor een borrelhap van gehakt met kaas en spek. Feedback is altijd fijn, want dat is een teken dat u dit leest. En als de boodschap kritisch is, is dat een mooi moment voor zelfreflectie: waar ben ik eigenlijk mee bezig?

Ik heb eens teruggekeken wat ik het afgelopen jaar in deze rubriek heb gedaan. Elke week minstens één vegetarisch recept geplaatst, meerdere keren een volledig vegetarisch of veganistisch boek besproken en zo nu en dan gewezen op de langzame, maar onvermijdelijke maatschappelijke ontwikkeling dat vlees eten niet langer de norm moet zijn, en het eten van planten wel. Zo bezien weerspiegelt de rubriek deze trend en het tempo waarin hij zich voltrekt. Toen ik bijna vier jaar geleden begon met Thuiskok was het plaatsen van zeker één vegetarisch recept per week nog niet normaal, laat staan dat ik veel vegetarische of veganistische kookboeken onder ogen kreeg.

Veel is sindsdien veranderd. In maart dit jaar schreef ik bijvoorbeeld dat ik toen vooral kookboeken met een vegetarisch of veganistisch thema ontving. Nu is dat weer anders, met kookboeken die vooruitlopen op de feestdagen en die meer vleesrecepten bevatten. Wat ik destijds niet schreef, is dat die op het eerste gezicht overdaad aan keuze een schijnwerkelijkheid blijkt te zijn: veel van de vegetarische en veganistische kookboeken lijken ontzettend op elkaar.

Nu is het mijn taak u wekelijks een boek uit het diverse aanbod van kookboeken voor te schotelen – niet om u voor te schrijven dat u moet minderen met vlees. Als het soort kookboeken dat wordt uitgebracht die veranderende norm toont, dan is het een ander verhaal. Daarom wijdde ik er onder meer in maart een recensie aan.

Maar het is ook niet de bedoeling dat ik elke twee weken – want ik wissel af met mijn collega Hassnae Bouazza – eenzelfde soort boek bespreek. Dan wordt de rubriek saai, en dat is precies het tegenovergestelde van wat ik wil bereiken. Immers: verandering van spijs doet eten.

Afijn, het kookboek van deze week: Curry’s. Een standaardwerk met 50 recepten, maar niettemin fijn omdat curry’s een allemansvriend zijn. Dus of u nu al vooroploopt en gestopt bent met vlees eten, of die transitie juist nog erg moeilijk vindt; voor beiden en iedereen daartussenin is er wat lekkers te vinden in dit boek.