Recensie

Recensie Media

Klimaatramptoerisme bij overstromingen

Foto Kadir van Lohuizen / NOOR

Hozen in een lekkende boot noemt fotograaf Kadir van Lohuizen de maatregelen in Miami om overstroming tegen te gaan. Pompen is de gebruikelijke tactiek, maar volgens de burgemeester komt het water ook binnen via ondergrondse stromen. Wat je de stad uit pompt, stroomt even hard weer naar binnen.

Van Lohuizen maakt zich zorgen over de zeespiegelstijging, het gevolg van de opwarming van de aarde. In de vierdelige documentaire Na ons de zondvloed bezoekt hij plaatsen op de wereld die met het water worstelen, en laat zo zien dat de klimaatcrisis niet in de toekomst ligt, maar nu al plaatsvindt. De fotograaf bezoekt Terschelling, Rotterdam, New York, Miami, Bangladesh. Dat laatste land is te arm om de overstroming te keren. Maar vooral schokkend is dat de rijke gebieden ook niet bezig zijn met maatregelen.

Tachtig centimeter op het eind van deze eeuw, zegt de VN, maar het is waarschijnlijk meer. Als Van Lohuizen op Groenland het indrukwekkende natuurgeweld van smeltende gletsjers in beeld brengt, maakt hij invoelbaar dat een paar meter zeestijging nog maar de ondergrens is. Het ijs van Groenland is hard aan het smelten. En als zowel Groenland als Antarctica al hun ijs kwijt zijn, zal de zeespiegel meters zijn gestegen. Dan moeten we allemaal naar Zuid-Limburg verhuizen.

Op Groenland vaart Van Lohuizen mee met een groep toeristen die de ijsbergen komen bewonderen. Klimaatramptoeristen, die nogal wat fossiele brandstof gebruiken om bij het ijs te komen, en zo bijdragen aan het smelten ervan. Cynisch, inderdaad. Maar ja, Van Lohuizen vliegt ook de wereld over om de klimaatcrisis zo mooi mogelijk in beeld te brengen. En wij genieten mee: het in zee stortende ijs is naast angstaanjagend ook betoverend mooi. We staan erbij en kijken ernaar.