‘We zijn het zat dat mensen in de Randstad ons hun wil opleggen’

Caroline van der Plas Terwijl boeren weer de straat opgaan, wordt in Deventer een politieke partij opgericht: de BoerBurgerBeweging. Oprichter Van der Plas: „We willen niet één dag op het Binnenhof aanwezig zijn, maar elke dag.”

Oud-journaliste Caroline van der Plas (52) uit Deventer werkte begin deze eeuw voor diverse agrarische vakbladen. Zodoende kwam ze vaak bij boeren over de vloer. Naar eigen zeggen openden die bezoekjes haar de ogen voor de benarde positie waarin veel boeren verkeren. „De meeste boeren willen écht wel veranderen. Maar dan willen ze daar ook voor worden gecompenseerd. En worden benaderd vanuit waardering, in plaats van wantrouwen. Want ze dóen al zoveel.”

Van der Plas ontpopte zich na haar journalistenloopbaan tot communicatiespecialist die boeren helpt hun verhaal te vertellen. Zo ontwikkelde ze ‘BoerBurgerTweet’, een account op Twitter waarop iedere week een agrariër een inkijkje geeft in zijn of haar bedrijf. 21 van die verhalen zijn nu gebundeld in het BoerBurgerBoek. Op de boekpresentatie deze woensdag kondigt Van der Plas aan met drie collega’s – eveneens marketeers in de agrarische sector – een nieuwe politieke partij op te richten: de BoerBurgerBeweging.

Op sociale media – in veelgelezen blogs en via haar Twitteraccount – presenteert Van der Plas zich dag in, dag uit als hoeder van de boeren. „Ik volg ieder debat over de landbouw en zit steeds tegen mijn scherm te schreeuwen: zeg dit nu, zeg dat! Misschien moet ik het daarom zelf maar gaan proberen.”

Lees ook: Ja, er is onzekerheid over de metingen, maar niet over de conclusie

Met Farmers Defence Force en Agractie zijn er al twee bewegingen voortgekomen uit het protest van 1 oktober. Zijn jullie de derde?

„Dat zou je kunnen denken. Maar ik loop al een jaar of twee rond met het plan voor een partij. En eind augustus liet ik er in een online tv-uitzending van het platform Nieuwe Oogst al iets over vallen. Dat was een slip of the tongue, waar ik achteraf trouwens blij mee ben.

Anders had je ons kunnen verwijten dat we meesurfen op het succes van de protestbeweging die zich nu manifesteert. Dat is dus niet zo. Maar dat 1 oktober het Malieveld vol stond, is wel een keiharde bevestiging dat de tijd voor een nieuwe partij meer dan rijp is.”

Toch loop je niet voorop in de protesten woensdag. Moet jij daar niet staan?

„Dit is het protest van boeren zelf. Dan wil ik me niet opdringen door ook het podium op te gaan. Met onze partij kiezen we voor de weg der geleidelijkheid, juist omdat we het bij zoveel andere partijen fout zien gaan – die willen te snel te veel. Eerst regelen we de oprichting, dan volgt een programma en vervolgens zoeken we de juiste mensen daarbij.”

Ben je niet bang dat jullie politieke streven in de wielen wordt gereden door actievoerders die geweld niet schuwen, zoals maandag in Groningen?

„Als activisten een stal bezetten, staat de hele agrarische sector op zijn achterste benen. En dan ga jij de deur van een provinciehuis inrammen? Dat is toch precies hetzelfde? En het zorgt er alleen maar voor dat telkens, als het de komende tijd in de media over de op zich legitieme protesten van boeren gaat, die beelden terugkeren. Zo werkt het gewoon. Ik vind het ongelooflijk dom dat deze boeren zich niet hebben kunnen inhouden. De emoties kan ik begrijpen, de acties voor geen meter. De steun van de bevolking is nog niet helemaal weg, maar dit moet natuurlijk niet te vaak gebeuren.”

Je zegt het zelf al: jullie zijn geen boeren. Wat geeft jullie dan het recht om te spreken namens de agrarische sector?

„We heten niet voor niets BoerBurgerBeweging, we willen boeren en burgers verenigen. Daarin zijn we anders dan de Boerenpartij van Boer Koekoek, al snap ik dat mensen die vergelijking snel maken.”

Maar waarom zouden niet-boeren op jullie stemmen? Zij hebben toch wel méér belangen die meewegen in het stemhokje? En met 50.000 Nederlandse boeren haal je nooit een zetel.

„500.000 á 600.000 Nederlanders zijn direct economisch afhankelijk van de agrarische sector. Denk aan toeleveranciers, dierenartsen, loodgieters en het personeel op de boerderij. Als die sector wegvalt zitten al die mensen zonder werk en inkomen. En dan zijn er nog miljoenen Nederlanders die in de buurt van het platteland wonen of in het weekend graag van het Nederlandse landschap genieten. Al die mensen hebben met elkaar gemeen dat ze het zat zijn dat mensen met een heel andere manier van leven in de Randstad hen de wil opleggen.”

Wat merkt Nederland ervan als jullie straks een zetel weten te bemachtigen?

„Ze zullen merken dat er een one-issuepartij is die altijd voor het boerenbelang zal spreken. Partijen als het CDA, de VVD en de ChristenUnie – groot onder boeren – hebben altijd ook andere belangen te verdedigen. Wij niet. Iets concreets is bijvoorbeeld onderwijs. Daar moet het eerlijke verhaal over landbouw worden verteld. In lesboeken wordt nu bijvoorbeeld nog over krappe stallen en legbatterijen gesproken, terwijl die al lang verboden zijn.”

Toch kun je je afvragen: waarom een politieke partij? Is het politieke landschap niet genoeg versnipperd?

„Een politieke partij betekent toegang tot de media. Alleen zo komen we echt in de huiskamer bij mensen. Dat heeft Marianne Thieme goed gezien, al verwerp ik alles waar haar partij voor staat: dierenwelzijn staat door haar wel op de kaart. Boeren hebben dat initiatief te lang laten aan andere overgelaten als Wakker Dier en Partij voor de Dieren. Nu is het tijd om boerenwelzijn op de kaart te zetten.”