Het meisje dat dol op haar stiefvader was

Wie: Jan-Wouter

Kwestie: Verdenking misbruik (stiefdochter)

Waar: Utrecht (rechtbank Midden-Nederland)

De Zitting

Als tijdens een schorsing de publieke tribune leegstroomt, wordt de emotie die deze zaak oproept zichtbaar. Betraande ogen, rode gezichten. Huilende familieleden die elkaar omarmen.

In de rechtszaal zelf is dan al ruim twee uur op zakelijke toon tot in detail gesproken over seksueel misbruik van een meisje (10) en haar vriendinnetje (9). Het moest wel, want de verdachte (37), de stiefvader van een van de meisjes, ontkent het misbruik stellig. De man heeft een jongensachtig uiterlijk en praat in afgemeten zinnen, vol ingehouden woede. „Ik heb het niet gedaan, maar hoe kan ik bewijzen dat ik iets niet heb gedaan?”

Het meisje was dol op haar stiefvader, ze vond hem lief en grappig. Maar haar biologische vader zegt dat hij haar ziet veranderen als ze bij hem thuis is. Ze douchte lang en klaagde over buikpijn. Op een dag zou ze hem verteld hebben dat haar stiefvader met zijn hand in haar onderbroek had gezeten.

De verhoren van het meisje zijn daarna uitgevoerd door rechercheurs. Achteraf is beoordeeld dat dat voldoende deskundig is gebeurd. Er zijn „geen onverklaarbare problemen” met „de accuraatheid en de consistentie” van de verklaringen.

Het misbruik zou vooral hebben plaatsgevonden wanneer de stiefvader zijn nog heel jonge zoontje naar bed bracht. Hij bleef in de slaapkamer tot zijn zoontje sliep. Het oudere meisje (de dochter van zijn vrouw en haar ex) kwam dan bij hem op bed liggen omdat ze een spelletje wilde spelen op zijn telefoon. Ze heeft verklaard dat de verdachte dan met zijn voet de kastdeur opendeed, zodat zijn zoon vanuit het kinderbedje geen zicht had op het grote bed. Ze vertelde gedetailleerd bij de politie over het misbruik dat bestond uit ‘voelen en likken’ en ‘op zijn ding zitten’.

De moeder van het meisje twijfelt niet aan de verklaring van haar dochter en heeft de relatie direct verbroken. Tijdens de zitting vraagt ze zich hardop af „hoe iemand van wie je houdt zoiets kan doen”.

Ook een vriendinnetje van de stiefdochter zegt dat de verdachte haar heeft betast. Ze vertelde haar vriendin dat hij haar tussen haar benen had ‘gekriebeld’ toen ze met z’n drieën een film keken.

Een van de rechters vraagt de verdachte waarom zijn stiefdochter zou liegen over misbruik. „Ze was dol op u.” „Ik heb geen flauw idee”, antwoordt hij. „Een kind van tien kan dit niet verzinnen. Dat moet gevoed zijn.”

Het valt een van de rechters op dat de verdachte geen moment spreekt over de gevolgen van deze zaak voor de destijds tienjarige stiefdochter. „Zelfs als ze het verzonnen zou hebben heeft de zaak ook op haar grote impact gehad.” De verdachte, koel: „Ze was oud genoeg om het leven van mij en mijn zoon te verwoesten.”

Misbruik bewijzen is altijd lastig en zeker in deze zaak, omdat de kinderen 9 en 10 waren toen zij verklaarden. En veel meer aanwijzingen zijn er niet. De biologische vader heeft wel afwijkend gedrag gezien bij zijn dochter, maar dat was niet direct na het vermeende misbruik. De advocaat van de verdachte wijst er nog op dat de meisjes elkaar beïnvloed kunnen hebben.

Hun verklaringen zijn geloofwaardig, vindt de officier. Alleen al doordat alle gelegenheden waarop zij zeggen te zijn misbruikt, door de verdachte zijn bevestigd. De stiefdochter kwam veelvuldig bij hem op bed liggen, ze hebben de film (over een hond) bekeken waarbij het vriendinnetje zegt te zijn betast. Daarnaast „valt het echt op dat twee zulke jonge meisjes zulke gedetailleerde verklaringen afleggen”. Zoals een ijselijk detail dat ze aanhaalt: dat de verdachte de neus van zijn stiefdochter dichthield zodat ze haar mond zou openen. Ze merkt ook op dat beide meisjes werden ‘afgeleid’ tijdens het misbruik, met een film of een spelletje. Ze eist 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 voorwaardelijk.

Maar de rechtbank vindt dat niet is voldaan aan het bewijsminimum. Alleen de verklaringen van de kinderen zijn onvoldoende voor een veroordeling. Ze spreekt de verdachte vrij.