Een WK om snel te vergeten

WK turnen In het slotweekeinde van de WK ontbraken Nederlandse turners. Enige lichtpunt in Stuttgart: het vrouwenteam plaatste zich voor de Spelen.

Wijlen Mitch Fenner werd node gemist. Met zijn vakmanschap, zijn enthousiasmerende aanpak, maar vooral zijn passie stuwde de Britse bondscoach de Nederlandse turners vier jaar geleden naar de Olympische Spelen van Rio de Ja-neiro. Het onmogelijk geachte maakte Fenner mogelijk. Zijn dood, kort voor die Spelen, heeft de turners ver teruggeworpen, werd bij de WK in Stuttgart pijnlijk duidelijk.

Terwijl Nederland nog een team van vijf turners naar de Spelen van Rio de Janeiro mocht uitzenden, blijft de delegatie voor ‘Tokio’ volgend jaar beperkt tot één meerkamper (Bart Deurloo) en waarschijnlijk één toestelspecialist (Epke Zonderland). De olympisch kampioen aan rekstok van 2012 liep bij deze WK rechtstreekse plaatsing voor Tokio mis door zijn absentie in de toestelfinale, maar gaat zich vrijwel zeker via het wereldbekercircuit voor de Spelen plaatsen. Met nog vier wedstrijden te gaan leidt Zonderland aan rek soeverein het klassement, waarvan alleen de winnaar een olympisch ticket verdient. Nog één wereldbekerzege lijkt te volstaan voor Zonderland.

De negentiende plaats van Nederland in de landenwedstrijd steekt schril af bij de elfde van vier jaar geleden en was ver verwijderd van de twaalf beschikbare olympische plekken. Een fiasco van dezelfde namen die plaatsing voor de Spelen van Rio de Janeiro afdwongen.

Geen progressie

Wat is er de afgelopen vier jaar misgegaan? Kort samengevat: de turners hebben de moeilijkheidsgraad van hun programma’s onvoldoende verhoogd waardoor progressie uitbleef. Een kapitale misrekening in een harde internationale competitie. Pijnlijk dat Nederland bij de WK werd ingehaald door Turkije, Kazachstan en Taiwan, landen die vier jaar terug nog op grote achterstand stonden.

Verzachtende omstandigheid voor de turners was dat hun fitheid te wensen overliet. Zonderland besloot op de valreep af te reizen, na weken te zijn gehinderd door bijholte-ontstekingen. Frank Rijken en Deurloo kampten met pijntjes, terwijl kort voor de WK Bram Louwije de ploeg moest verlaten vanwege een handblessure en Rick Jacobs als invaller werd opgeroepen.

De voorbereiding van het Nederlandse team verliep daardoor chaotisch. En toen zowel Bart Deurloo als Casimir Schmidt in de landenwedstrijd bij sprong ten val kwam en Zonderland een grote fout aan de rekstok maakte, verdween de teamspirit en daarmee ook het uitzicht op een hoge klassering.

De vrije val van het mannenteam dwingt de turnbond bij de WK-evaluatie tot een nadere beoordeling van bondscoach Bram van Bokhoven. Als opsteller van teamprogramma’s staat zijn competentie niet ter discussie. Maar als het gaat om motivatie, beleving en het smeden van een hechte ploeg turners die elkaar opzwepen, is het verschil met Fenner gigantisch. Van Bokhoven is een ingetogen persoonlijkheid – de tegenpool van Fenner – en heeft bij deze WK niet het uiterste uit het team weten te persen.

Ook individueel gaven de Nederlandse mannen niet thuis bij deze WK. Geen enkele turner slaagde erin tot een toestelfinale door te dringen, ook niet bij de meerkamp.

Hoe anders verging het in Stuttgart het Nederlandse vrouwenteam. De turnsters joegen elkaar op naar een zesde plaats in de landenwedstrijd en dwongen moeiteloos een plek af bij de twaalf teams voor de Spelen in Tokio. Een formidabele prestatie, want ook bij de vrouwen verstoorden blessures de voorbereiding en ontbrak de bondscoach. In hun geval kort voor de WK, omdat Gerben Wiersma plotseling moest thuisblijven vanwege privé-omstandigheden.

Zijn taak in Stuttgart werd vlekkeloos waargenomen door Vincent Wevers, de vader van de tweeling Lieke en Sanne Wevers die bij deze WK niet in topvorm staken, maar vanwege hun ervaring en uitstraling de andere turnsters stimuleerden en van grote waarde voor de teamprestatie waren.

Doorselecteren

Verschil ten opzichte van de mannen is de gestage aanwas van talent bij de vrouwen. Waar de mannen – buiten de verstoten Yuri van Gelder – zich met dezelfde namen als vier jaar geleden probeerden te kwalificeren voor de Olympische Spelen, kan bij de vrouwen doorgeselecteerd worden.

Zo was Naomi Visser in Stuttgart de exponent van een nieuwe generatie. Als debutant had zij een belangrijk aandeel in de teamprestatie en ze haalde bovendien als enige Nederlandse turnster individueel een finale: op de meerkamp. Maar door miskleunen op vloer en brug eindigde ze daarin slechts als 23ste. Samenvattend: als team leverden de turnsters een goede prestatie, maar individueel vielen ze tegen.