‘Ik kan volledig overprikkeld raken van een dagje Amsterdam’

Spitsuur Carla (53) en Gerhard (51) Muggen zijn elke zaterdag druk op hun verbouwde boerderij: hout hakken, gras maaien, hokken schoonmaken. „Stress raak ik kwijt op de trekker.”

Foto’s David Galjaard

Carla: „We proberen zo duurzaam mogelijk te leven. Zo stoken we onze boerderij en de twee appartementen die erbij horen op afvalhout. Dat komt onder andere uit de houtzagerij van de overburen. En we zijn nu dennen aan het kloven uit een bos dat moest worden uitgedund. Per jaar hakken en kloven we zo’n zestig kuub hout. We gebruiken alleen nog een beetje gas om te koken.”

Gerhard: „Op het dak hebben we 54 zonnepanelen liggen. Die voorzien drie woningen plus onze hybride auto van elektriciteit. Verder hebben we enkele honderden bomen en struiken aangeplant op het erf en hebben we een houtwal aangelegd. Onlangs hebben we vijftien mezenkasten opgehangen, als natuurlijke bestrijding van de eikenprocessierups.”

Carla: „Eitjes hebben we van onze eigen kippen en vlees haal ik op de zorgboerderij waar ik werk. We eten volgens de seizoenen, zoveel mogelijk uit de eigen moestuin. En we kopen minder groente die per vliegtuig uit verre landen komt.”

Gerhard: „We zijn geen fijnslijpers, hoor, maar we willen wel zo milieu- en diervriendelijk mogelijk leven. In dat streven naar duurzaamheid zit een stukje calvinisme. De mens consumeert te veel. De aarde heeft er honderden miljoenen jaren over gedaan om grondstoffen te maken en wij maken het in tweehonderd jaar op.”

Therapiehond Beer

Gerhard: „Ook in mijn werk speelt duurzaamheid een belangrijke rol. Ik ben algemeen directeur van BTG-BTL in Enschede, een onderneming die de techniek levert om olie te maken uit natuurlijk restafval, zoals bermgras, stro, kaf van zonnebloemen en houtresten.”

Carla: „Het mooie is dat daar geen boom voor hoeft te worden gekapt. Het zijn allemaal restanten.”

Gerhard: „De olie wordt onder andere gebruikt op duurzame wijze stoom te produceren voor de industrie. Het publieke debat gaat altijd over zon en wind, maar duurzame warmte voor de industrie is ook heel belangrijk.”

Carla: „Ik werk twee dagen per week op een zorgboerderij in Losser. Daar begeleid ik cliënten: creatief werk, dieren verzorgen, jam en appelmoes maken en in de tuin werken. Verder ga ik een halve dag per week met onze hond Beer naar een basisschool waar veel kinderen ‘met een rugzakje’ op zitten. Het doel is om die kinderen meer plezier te geven in lezen. Beer is een gecertificeerde therapiehond die rustig blijft in het bijzijn van gillende en springende kinderen. Doordat hij in de buurt is als zij lezen, gaan ze lezen leuker vinden. Het is veel relaxter dan lezen in de klas. Ze lezen Beer voor, mogen hem knuffelen, een snoepje voor hem verstoppen. In korte tijd stijgt hun leesniveau. Ik ben zelf dyslectisch, dus ik begrijp die kinderen heel goed. Het is werk waar ik heel blij van word.”

Drukste dag van de week

Gerhard: „Mijn werk is soms best stressvol. Als eigenaar van een bedrijf heb je toch veel verantwoordelijkheid voor andere mensen. Ook tijdens vakanties moet ik vaak even wat doen voor het bedrijf. Toch heb ik geen moment spijt gehad dat ik in 2008 in dit bedrijf ben gestapt. Vóór die tijd werkte ik ook in de energiesector, onder meer bij Holec, Wärtsilä en Stork Thermeq.”

Carla: „Hij was wel honderd dagen per jaar op reis, meestal naar China. Maar toch heeft hij nooit belangrijke gezinsmomenten, zoals het diplomazwemmen van de kinderen, gemist.”

Gerhard: „Ik heb jaren met de gedachte rondgelopen om voor mezelf te beginnen. Als ondernemer heb ik veel meer controle dan toen ik nog in loondienst werkte. En als ik stress heb, raak ik die kwijt doordat ik thuis heel fysiek bezig kan zijn: hout zagen, op de trekker rijden, onderhoud plegen aan de boerderij…”

Carla: „Toen we hier kwamen wonen in 1993, was de boerderij echt oude meuk. Gerhard heeft alles met eigen handen weer opgebouwd. Als je buiten woont, heb je altijd werk.”

Gerhard: „Gek genoeg is zaterdag de drukste dag van de week. Dan werken we van acht uur ’s morgens tot soms wel tien uur ’s avonds.”

Carla: „Hokken schoonmaken van de dieren, gras maaien, hout hakken. Dat is best veel, toch zou ik er niet aan moeten denken om in een nieuwbouwwijk te wonen en dat allemaal niet te hoeven doen.”

Gerhard: „Alleen op zondag doen we niets. Ja, de krant lezen, maar we rijden dan bijvoorbeeld niet op de trekker.”

Carla: „Niet uit religieus oogpunt, maar omdat de buren het storend vinden als je op zondag werkt. En het is ook goed om een dag rust te hebben en tijd te hebben voor jezelf, je familie en je vrienden.”

Gerhard: „Die drukke zaterdag vind ik ook ontspannend, hoor. Ik heb vaak energie te veel, die moet ik kwijt. Ik moet er niet aan denken dat ik op die dag zou moeten gaan winkelen ofzo… Al die mensen! Nee, ik beschouw buitenaf wonen als de meest natuurlijke en rustgevende leefvorm.”

Carla: „Ik kan volledig overprikkeld raken van een dagje Amsterdam. Het mag hier op de boerderij dan druk zijn, maar zo voel ik het niet. En als we allebei vinden dat iets te veel wordt, dan besteden we een klus uit, het snoeien van de heg bijvoorbeeld. Of kiezen we voor een andere aanpak. Zo hebben we de bloementuin vervangen door gras.”

Gerhard: „Ja, we voelen ons hier heel happy.”

Carla: „Zolang we de middelen hebben om iemand in te huren voor klussen, kunnen we hier nog heel lang blijven wonen.”

In Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl