Recensie

Recensie

Veelbelovend voorprogramma voor de strijd tussen Mercedes en Tesla

Autotest Mercedes zal de concurrentie met Tesla moeten aangaan, schrijft . Eerste uitdager is de Mercedes EQC.

Bas van Putten in een Mercedes EQC Foto Merlijn Doomernik
Bas van Putten in een Mercedes EQC Foto Merlijn Doomernik

Stap ik net glunderend uit mijn zesentwintigjarige Mercedes, lees ik dat mijn merk geen nieuwe verbrandingsmotoren zal ontwikkelen. Terwijl de zescilinderhymne van mijn cabrio nog nazingt in mijn oren, glijden de gedachten verslagen naar de gouden tijden waarin de afdeling motorenbouw het kroonjuweel was van de firma. Ik denk aan de geweldige compressormotoren van de vooroorlogse Mercedes SSK, de direct ingespoten zescilinder van de legendarische 300 SL ‘Flügeltürer’. Aan de diesels die, aanvankelijk luidruchtig maar steeds stiller, eerst de huishoudbeurs en tenslotte zelfs het groen spaarden. Ze definieerden vooruitgang en Duits meesterschap. Zo bouwde men auto’s. Das Beste oder nichts.

Toen kwam Tesla. Mercedes zat er nota bene bovenop. Het nam een aandeel in de debutant, hielp Musk productieprocessen in de vingers te krijgen. De stuurversnellingspook van de Tesla Model S, Mercedes-souvenir, herinnert tot vandaag aan die kortstondige bemoeienis. Misschien zagen de Duitsers toen nog niet dat ze een paard van Troje op de been hielpen. Het begon te dagen toen ze hun klanten S-klasses zagen verruilen voor een Model S of X. Vervolgens nam de politiek met kracht de handschoen op tegen CO2 en fijnstofdeeltjes. Maar Mercedes dacht; we blijven lekker toch de beste. Daarom heeft het, afgezien van elektrische Smarts en B-klasses met marginale actieradius, tot 2019 geduurd voordat het merk een antwoord had.

Mercedes hoefde zijn prestige nooit te verdienen. Zelfs toen het in de jaren negentig roestende, onbetrouwbare auto’s bouwde, kon het op zijn vorstelijke reputatie teren. Dat gaat nu niet meer. Mercedes is de slager die geen vlees meer mag verkopen. Een eerbiedwaardig topmerk moet from scratch gaan concurreren met een nieuwkomer. Voortaan moet het Elon uit de slaap houden met elektrische concurrenten voor zijn Model S, Model X en Model 3. En wil het zijn positie behouden, dan zal het de opponent met overmacht moeten verslaan.

De eerste uitdager is de EQC, een forse SUV op basis van de bestaande GLC. De overeenkomst zie je niet meteen. De EQC is langer en de neus, met ouderwetse grille, is nieuw vormgegeven met de grafiek van een geabstraheerde stierenkop, waarbij een lichtbalk de punten van de led-verlichte horens over de volle wagenbreedte met elkaar verbindt. Elegant is anders, maar lethargisch is hij niet; 408 pk jagen zijn 2.400 kilo staal en accu’s in 5,1 seconden naar de honderd. In Duitsland, waar het in de taal nog altijd oorlog is, noemen ze zo’n auto dan een Kampfansage.

Aanslag op het lijf

Voor de eer zou hij op drie fronten van Tesla moeten winnen; actieradius, prestaties, en afwerking. Voor de kwaliteit hoeft Mercedes geen poot uit te steken. Tesla is geen premium en lijkt dat vooralsnog ook niet te willen worden. Wat de prestaties betreft zou het zinloos zijn de Model S te overbieden. Nog sneller naar de 100 dan in 2,6 seconden is een aanslag op het lijf en de verkeersveiligheid. Wie in zo’n Tesla volgas geeft, ziet letterlijk sterren. Toch moet Mercedes strikt genomen ook die wedstrijd winnen; 5,1 is niet genoeg.

Dan de actieradius. 417 kilometer haalt de EQC volgens de WLTP-norm, bijna 200 minder dan de Model S Long Range uit de mouw schudt. Het is natuurlijk een grote, zware SUV, net als de Tesla Model X die je ook stukken sneller leegrijdt dan zijn gestroomlijndere huisgenoten. Maar die heeft tenminste gekke vleugeldeuren en een onverwisselbaar design. Audi kan de beperkte actieradius van zijn e-tron nog relativeren met gepeperde laadsnelheden tot 150 kW. De Mercedes, die tot 110 kW gaat en de driefasenlader van de Audi en de Tesla’s mist, kan alleen maar de betere auto zijn.

Dat is hij. Ik ken geen stillere en comfortabelere EV dan deze. Het is een grandioze reiswagen, die bovendien beter dan de e-tron en de Jaguar i-Pace in staat lijkt zijn theoretische actieradius waar te maken. Met een rustige rijstijl kwam ik tot 380-400 kilometer, op een steenworp na de fabrieksopgave. Voor de marktpositie hadden het er niettemin zes- of zevenhonderd moeten zijn. Mercedes kan de gezagsverhoudingen alleen herstellen met de in Frankfurt onthulde EQS Vision, een schitterende S-klasse-achtige EV met een bereik van 700 kilometer. Die moet er komen. De toekomst staat of valt bij een droomauto die alle Tesla’s van het bord veegt. De EQC mag een veelbelovend voorprogramma zijn, das Beste oder nichts betekent nu alles of niets.