Niet voor de zwakke maag

Voeding

Vanaf linksboven met de klok mee: Ingrediënten voor schildpaddensoep, Sardijnse kaas, Mongoolse tomatensoep met schapenoog, Chinese vleermuissoep en het Iraanse gerecht kale pache, gemaakt van schapenhoofd en -maag. foto’s Loic Venance/ AFP
Vanaf linksboven met de klok mee: Ingrediënten voor schildpaddensoep, Sardijnse kaas, Mongoolse tomatensoep met schapenoog, Chinese vleermuissoep en het Iraanse gerecht kale pache, gemaakt van schapenhoofd en -maag. foto’s Loic Venance/ AFP

Het schildpadje op de foto links ziet eruit alsof hij nog probeert het soepbord uit te klimmen, maar hij leeft niet meer. Dat geldt niet voor alle ingrediënten in het Museum for Disgusting Food, waar tachtig extreme gerechten te zien en te ruiken zijn. De maden die de Sardijnse kaas Casu Marzu zijn specifieke smaak geven, zijn nog in bedrijf. De tentoonstelling is nu te zien in Nantes (eerder in het Zweede Malmö).

Onder de geselecteerde gerechten zijn veel Chinese, zoals schildpadden- en vleermuizensoep, maar er is ook een Mongools tomatenbrouwsel met schapenoog en een IJslandse delicatesse: blokjes gefermenteerde haai. De expositie laat zien hoezeer cultureel bepaald is wat normaal is, en wat extreem. Waarom eten Europeanen wel kip, maar geen cavia, zoals de Zuid-Amerikanen? Dat walging in je hoofd zit, en niet op je bord ligt, wisten kijkers van survivalprogramma Expeditie Robinson overigens al lang. Zij herinneren zich een scène uit 2014 waarin de uitgehongerde bokser Remy Bonjasky weigerde een vers broodje hamburger te eten omdat hij dacht dat er een schapenoog of iets dergelijks in zou zitten. Bij het idee dat hij een hap van de hamburger zou moeten nemen, begon hij al te kokhalzen. Dan maar liever honger. Info: disgustingfoodmuseum.com