Jeroen Otter en zijn innovaties: een jetpack en een bladblazer

Shorttrack Bij de start van het nieuwe shorttrackseizoen sprong een bijeengeknutselde jetpack in het oog.

Shortracker Friso Emons gebruikt de jet engine, een nieuw trainingshulpmiddel om hoge snelheid na te bootsen.
Shortracker Friso Emons gebruikt de jet engine, een nieuw trainingshulpmiddel om hoge snelheid na te bootsen. Foto Vincent Jannink/ANP

Een indringend geluid galmt over het middenterrein van Thialf, alsof iemand kruimels met een stofzuiger aan het opruimen is: even aan, een seconde of tien, dan langzaam uit alsof de stekker per ongeluk uit het stopcontact is geschoten. Het geluid komt van een apparaat dat om de rug van shorttracker Friso Emons hangt, terwijl hij zijn bochten op topsnelheid aansnijdt. De ‘Jet Engine’ noemen bondscoach Jeroen Otter en zijn team deze innovatie. Een pvc-buis met een ventilator, een accu, een schakelaar, wat ducttape en gaan maar.

Het is een prototype, dat het aanwezige publiek donderdag te zien krijgt bij de start van het nieuwe shorttrackseizoen. Het heeft op het oog iets komisch, zo’n shorttracker die met een soort jetpack tussen zijn teamgenoten schaatst, maar het heeft volgens de bedenkers wel degelijk nut. Dit luchtduwtje in de rug, als het zetje dat je op een e-bike krijgt, moet de shorttrackers helpen met trainen op snelheden waaraan ze niet gewend zijn. Dat geldt met name voor ijsbanen op hoogte, zoals bij de eerste wereldbekerwedstrijd (begin november) in het Salt Lake City.

Vooralsnog is het bedoeld voor de jongelingen in de ploeg, de talenten. Die nog niet op het niveau van Sjinkie Knegt en Suzanne Schulting zitten. En volgens Schulting zijn het bovendien vooral de mannen die er momenteel mee trainen. Bij de vrouwen kan hun haar spelbreker zijn. Als het niet helemaal opgestoken wordt, is het risico dat het haar in het apparaat vast komt te zitten.

Een innovatie desalniettemin, die in de zomer realiteit is geworden. Typisch iets uit de koker van Otter, materiaalman Kip Carpenter en de Belgische assistent en ingenieur Pieter Gysel. Kost bij elkaar zo’n 300 euro. In Thialf liggen er woensdag twee klaar. Het past in het plaatje van de afgelopen jaren: terwijl de Nederlandse shorttrackers zich vestigen aan de wereldtop, proberen de coaches op onorthodoxe wijze nieuwe stappen vooruit te vinden.

Bladblazer

Nog zoiets: tegen het einde van de ochtendttraining staat Otter opeens met een bladblazer op het ijs. Bedoeld om de shorttrackers bij de start een zetje te geven. Volgens Otter helpt dat bij de valbeweging die ingezet moet worden om snel weg te komen. Met de bladblazer kun je iemand uit zijn comfortzone halen en daaraan laten wennen, is de theorie. Al zegt hij zeker te geloven dat het echt helpt. Toevallig is de bladblazer wel van het merk Gardena, dat ook als sponsor Otters kleding siert.

De trainingsinnovaties zorgden voor een opvallende introductie van het nieuwe shorttrackseizoen. De sportieve noviteiten waren kleiner. Wel is de nationale selectie uitgebreid van dertien naar achttien rijders, met jonge talenten Georgie Dalrymple, Xandra Velzeboer, Selma Poutsma, Bram Steenaart en Melle van ’t Wout als nieuwe gezichten. Goed voor de kwaliteit van het Nederlandse shorttrack, vatte Suzanne Schulting het samen. Maar het is nu wel een beetje druk op het ijs, zei ze. Otter denkt juist dat de rijders allemaal profiteren van dat beetje extra chaos op het ijs.

Sjinkie Knegt

Vertrouwd maar toch opvallend gezicht was Sjinkie Knegt, man van het wonderlijke herstel. In januari ernstig verbrand na een ongeluk met een houtkachel, in juni alweer op het ijs, nu weer meetrainend met de selectie. In het dagelijks leven kan hij nog niet goed lopen zonder speciale compressiebroek, de huid op zijn benen is zo flinterdun dat een schaafwond een heelproces van zes weken betekent. Maar schaatsen lukt verrassend goed. Hij mist kracht en zit „op zo’n 70 procent” van zijn niveau, maar heeft de volle overtuiging dat hij weer de oude, en nog beter, kan worden. Een wedstrijd rijdt hij dit seizoen alleen als hij ook echt mee kan doen om de winst, de wereldbekerfinale medio februari in Dordrecht zou dan natuurlijk prachtig zijn.

Ook met Knegt ging het even over de jetpack. Die heeft hij nog niet om gehad.

Correctie (11 oktober 2019): in een eerdere versie stond dat de presentatie woensdag was, bedoeld werd donderdag.