Recensie

Recensie Muziek

Les Cris de Paris laat grenzen vervagen

Venetië is een schemergebied, betoogt dirigent Geoffroy Jourdain. De stad ligt zowel op land als in water, haar oude muziek is religieus en wereldlijk tegelijk. Aan die tweeslachtigheid wijdt hij – met zijn koor en orkest Les Cris de Paris – het nieuwe en weergaloze album Passions. Hierop staan kerkgezangen en operamuziek naast elkaar als twee vruchten van dezelfde boom.

Jourdain laat horen hoe Monteverdi uit dezelfde bron put voor een Crucifixus en voor een Sinfonia uit zijn opera Orfeo.

De tijd schiep scheidingswanden tussen beide vormen, maar in het Venetië van de zeventiende en begin achttiende eeuw waren die grenzen nog vaag en dikwijls onbenoemd.

Bijna tachtig minuten glanzende en somtijds speelse noten biedt Les Cris de Paris. Gezang dat zowel land als water is en waarin de luisteraar kan verdrinken zonder nat te worden.