Recensie

Recensie Film

Feelgood in a capella

Komedie Je kan ‘Fisherman’s Friends’ – authentiek havenkoor treft ontwortelde muziekagent – van A tot Z uittekenen. Maar zo’n sprookje hoor je graag telkens opnieuw.

‘Fisherman’s Friends’: feelgoodfilm vol heimwee naar een verloren leven rond een koor van zingende vissers.
‘Fisherman’s Friends’: feelgoodfilm vol heimwee naar een verloren leven rond een koor van zingende vissers. Foto Rob Youngson

Een a-capellaherenkoor uit het pittoreske Port Isaac in Cornwall, The Fisherman’s Friends, zong in de zomer shanties voor toeristen in de haven tot ze in 2010 onverwachts nationaal doorbraken: top-10, gouden plaat, hoofdpodium van het Glastonbury-festival.

Dat verhaal levert een geheide feelgoodfilm op vol heimwee naar een verloren, authentiek leven. De ontwortelde Londense muziekagent Danny (Daniel Mays) krijgt tijdens een weekendtrip naar Port Isaac de opdracht het havenkoor voor een contract te tekenen. Een grapje van zijn baas, maar Danny raakt betoverd door de mannenbroeders, die matig geïnteresseerd zijn in roem en geld. Na de nodige ontgroeningen wint hij hun vertrouwen, en dat van Alwyn (Tuppence Middleton), dochter van de barse koorleider Jim (James Purefoy).

Fisherman’s Friends kan je van A tot Z uittekenen. Een dorpskroeg moet gered, het cynische Londen overtuigd; je weet vooraf hoe het afloopt, en ook dat Danny ontdekt waar het in het leven echt om draait: gezin, vriendschap, solidariteit. Maar als de chemie deugt, zoals hier, hoor je zo’n sprookje graag opnieuw, en stoort het evenmin dat het koor in het ochtendgloren onder het zingen van Nelson’s Blood uitvaart in de volste vissersboot ooit zonder ook maar één vis te vangen.