Recensie

Recensie

Alle lelijkerds afgevoerd naar een kamp

Jeugdfilm Deze kinderboekfilm over een kamp voor oerlelijke kinderen legt het er dik bovenop, maar is net niet grimmig genoeg. De mooie vormgeving en beelden maken veel goed.

Paul (Sem Hulsmann) komt in verzet als de dictator van zijn land alle lelijke kinderen wil afvoeren in ‘De club van lelijke kinderen’.
Paul (Sem Hulsmann) komt in verzet als de dictator van zijn land alle lelijke kinderen wil afvoeren in ‘De club van lelijke kinderen’.

Op een dag wordt een groepje schoolkinderen geselecteerd om op schoolreisje te gaan naar een ‘opfriskamp’. Ze worden afgevoerd in bussen en het duurt niet lang voordat hoofdrolspeler Paul, een jongen met enorme flaporen, doorheeft dat er iets niet deugt. De kijker heeft generaal Isimo, de dictator die het land in zijn grip heeft, dan al horen zeggen: „Kamp klinkt zo negatief.” Vandaar zijn voorkeur voor het woord opfriskamp.

Pauls vader werkt als nieuwslezer voor Isimo’s bewind en is een meeloper, zijn moeder en zus komen wél in verzet tegen Isimo’s ‘opschoning’ van het land. Paul zelf ontsnapt uit de schoolbus en duikt onder bij klasgenoot Sara. Samen met nog een ontsnapte lelijkerd organiseren zij het verzet.

De adaptatie van Koos Meinderts’ jeugdboek De club van lelijke kinderen (1987) maakt veel te snel duidelijk dat Isimo niet deugt. Dat ligt aan de grijze kleurstelling, een variant op de Hitler-groet („hou het schoon”) en natuurlijk de deportatie van alle lelijke kinderen naar een kamp.

Enerzijds ligt de parallel met een dictatuur er iets te dik bovenop, anderzijds is het net niet grimmig genoeg. Maar de mooie vormgeving en fraaie locaties van deze verdienstelijke verfilming maken veel goed.