Recensie

Recensie Muziek

Allah-Las: vriendelijke echo uit het verleden

Hits ontbreken op het repertoire van de Allah-Las. Daarvoor is hun muziek te zoet en ouderwets en staan ze te stokstijf op het podium.

Miles Michaud en Allah-Las in 2018
Miles Michaud en Allah-Las in 2018 Foto Tim Mosenfelder/Getty Images)

Groot was de ophef in augustus 2017, toen een concert van de Amerikaanse band Allah-Las in de Rotterdamse Maassilo moest worden afgelast wegens terrorismedreiging. Het dreigement had waarschijnlijk te maken met de naam van de band, die volgens de muzikanten niets te maken heeft met Allah of islam maar die puur werd gekozen om de klank. De heilige grond uit de surf-instrumental ‘Sacred Sands’ heeft geen betrekking op religie, maar op de Californische stranden waar de Allah-Las hun voornaamste inspiratie opdoen.

Hun surfmuziek en garagepop klinken perfect vriendelijk, als een echo uit de tijd dat meisjes met lange blonde haren de songs van de Beach Boys bevolkten en Dick Dale de koning van de surfgitaristen was. De bandleden troffen elkaar toen drie van hen werkten bij platenwinkel Amoeba in Los Angeles en ze elkaar opstookten met hun liefde voor obscure singletjes uit de jaren zestig. Die sfeer ademt uit hun muziek, met zoete samenzang en galmende gitaren.

Lees ook: Nerdy Allah-Las wil klinken als een sixties-band

Leuk je te ontmoeten

Nu het vierde album Lahs op uitkomen staat is het vooral opvallend hoe weinig ontwikkeling er in de muziek zit. De liedjes ‘Tell Me’ en ‘Catamaran’ van het debuutalbum uit 2012 zijn nog steeds hun beste, met staccatoritmes en fiere refreinen die veel gemeen hebben met de Nederlandse beatmuziek uit de jaren zestig. Nieuw nummer ‘Prazer Em Te Conhecer’ (“Leuk je te ontmoeten”) is een weldadige herinnering aan de begindagen van The Eagles, toen die het oer-Californische credo ‘Take It Easy’ de hitparade in zongen.

Hits ontbreken op het repertoire van de Allah-Las. Daarvoor is hun muziek te zoet en ouderwets, gespeeld door een band die soms van instrumenten wisselt maar verder stokstijf op het podium staat. Tamboerijn en sambaballen zijn onmisbaar in hun muziek, die hunkert naar een eindeloze zomer zonder zorgen. Buiten regende het pijpenstelen. Het bleef nog lang rustig in de stad.