Brieven

Brieven

Racisme

Krek, zo is het

In het artikel ‘Alles is racisme’ schrijft Sjoerd de Jong: „In plaats van een heldere ‘stamboom’ lijkt de geschiedenis van Homo sapiens meer op dicht struikgewas.” Krek zo is het.

Als je er dan zoals de Britse journalist Reni Eddo-Lodge een binaire denkwijze op na houdt, snoei je elke nuance rücksichtslos weg.

Hugo Camps (1)

Betreurenswaardig

Elke zaterdag een extra mooie en dikke NRC. En daarin elke zaterdag per definitie twee columns die ervoor zorgen dat ik de krant niet in de aangeboden volgorde lees: Youp en Hugo Camps. Verdrietig nam ik afgelopen zaterdag kennis van Hugo’s laatste column. Ik begreep het: op deze leeftijd is het Hugo toegestaan de pen neer te leggen.

Totdat ik uit het uitgebreide interview moest concluderen dat niet Hugo maar NRC tot dit besluit was gekomen. Ik betreur dit zeer. Al jaren ben ik abonnee. Nog nooit heb ik van NRC een verzoek ontvangen om mijn krant te beoordelen. In dat geval had ik echter zeker mijn enthousiasme voor de waarnemingen, en meer nog voor de prachtige stijl van Hugo Camps gemeld. Ik betwijfel of enig opvolger in staat zal zijn mij op zaterdag weer te verleiden tot het negeren van de pagina-volgorde. Veel dank aan Hugo.

Hugo Camps (2)

Uitgedroogde kwast

Bij het vertrek van Hugo Camps als columnist breng ik graag deze mooie zin van hem in herinnering. De zin komt uit de column die Hugo schreef toen bekend werd dat in het Belgisch voetbal aan matchfixing werd gedaan en het Belgische volk hier bijzonder verbolgen over was. Hij schreef toen: „Morele verontwaardiging eindigt altijd als de uitgedroogde verfborstel in het schuurtje.” Ik vond deze zin zo treffend en heb die later nog een aantal malen gedeeld met vrienden.

boeren (1)

Niet zo idyllisch

Als geboren en getogen Friezin houd ik van het platteland. Zodra ik koeien in een wei ontwaar, voel ik mij thuis. Ik geniet van het beeld van tractoren aan de horizon en ja, zelfs mestlucht kan mij bekoren. Prachtig toch, dat boerenleven! Maar... is de werkelijkheid wel zo idyllisch? Alle romantische verhalen over familiebedrijven, dagelijkse, noeste arbeid en de liefde van boeren voor hun vee ten spijt, de feiten blijken bikkelhard. De landbouwsector is verantwoordelijk voor bijna 40 procent van de stikstof-uitstoot in Nederland en brengt zo ernstige schade toe aan onze natuur en volksgezondheid.

Daarnaast is dierenwelzijn in de intensieve veehouderij – waar in Nederland alleen al miljoenen dieren van geboorte tot slacht opgesloten zitten in krappe, brandgevaarlijke stallen en verworden zijn tot een ‘product’ dat zo efficiënt mogelijk ‘geproduceerd’ dient te worden – ver te zoeken. De waarheid doet pijn, het boerenhart bloedt. Maar tijden veranderen en nietsdoen is geen optie.

Boeren (2)

En de ‘fun-sector’?

EU-subsidies, een zwalkende overheid, de banken, de supermarkten, vals lobbyisme, loze beloften … ga zo maar door en de boeren hebben het tenslotte gedaan, maar de belangrijkste boosdoeners van klimaatverandering zijn de consumenten, in Nederland én wereldwijd. Wat te denken van alle jaarlijks terugkerende sportfestijnen over de hele wereld. Iedere week overal voetbalwedstrijden, diverse jaarlijks terugkerende Leagues, cups, EK- en WK-voetbal , een leger van voetbalspelers en supporters rijdt en vliegt over de hele wereld. Olympische Spelen waarvoor immense bouwprojecten iedere twee jaar ergens ter wereld uitgevoerd worden, met alle nare gevolgen voor het milieu. Wat hebben we nog meer, grote wielerfestijnen, tennistoernooien, een scala aan schaatswedstrijden, auto- en motorsport en ga zo maar door. Wat is de milieu-impact van al die leuke gebeurtenissen?

Daar wordt niet over gepraat en niemand doet er wat aan, nee, we wijzen naar de boeren. Natuurlijk valt niet te ontkennen dat de agrarische sector medeveroorzaker is van de milieuproblemen, maar om die genadeloos na te wijzen en de ‘fun-sector’ niet eens te benoemen als medeveroorzaker, laat staan aan te pakken, is wel heel vals. De boeren voorzien in hun levensonderhoud met hun bedrijf, maar de sportsector is amusement voor de consumenten van de agrarische producten, en die sector mag best stevig aangepakt worden in het belang van het milieu. Maar nee, de boer is weer de Sjaak!

Saoedi-Arabië

Geen G20-top svp

Op maandag 30 september eiste een meerderheid van de Tweede Kamer met maar liefst twintig moties dat minister Blok in de Beleidsnota Nederland-China meer aandacht geeft aan de mensenrechten in China (Kamer: China-strategie van Blok moet opnieuw, NRC 1/10). De minister vond dat ‘zinloos huiswerk’. Hij bedoelde natuurlijk dat teveel mensenrechten in zo’n nota economisch niet handig is. Woensdag 2 oktober was het een jaar geleden dat journalist Jamal Khashoggi in het Saoedische consulaat in Istanbul werd vermoord, en op die dag neutraliseerde kroonprins Mohammed bin Salman de wereldwijde overtuiging dat hij de opdrachtgever tot de moord was, door wel de algemene verantwoordelijkheid te nemen, maar te ontkennen dat hij de opdracht heeft gegeven. Cynischer kan nauwelijks. De man wil natuurlijk de top van de G20 in 2020 in Riad niet in gevaar brengen (NRC 2/10). Nederland hoort niet bij de G20, maar de EU wel, en dus Nederland indirect ook. Hoewel drie Kamerleden in juni protesteerden tegen het in de media breed geëtaleerde gesprek van koningin Maxima met de kroonprins, bleef de Kamer nu stil. Het zou de Kamerleden die de minister aanspraken op zijn geringe aandacht voor de mensenrechten in China sieren als zij nu ook van minister-president Rutte en de ministers Blok en Kaag eisen dat die zich in Washington en Brussel verzetten tegen een top van de G20 in de hoofdstad van een land, waarvan de prinselijke leider zich wel verantwoordelijk noemt voor de moord op een journalist, maar niet schuldig. De economie gaat niet boven alles.

Van roosmalen

Vuile was buiten

Niet alleen laat Marcel van Roosmalen zijn sokken slingeren in de huiskamer, hij hangt ook nog eens de vuile was buiten (Goor, 30/9) . Verder is hij oké, ik lees zijn columns graag.