Hoe wapen ik mijn dochter tegen mannelijke aandacht?

Opgevoed Elke week legt Annemiek Leclaire een lezersvraag voor aan deskundigen.

Illustratie NRC

Vader: „Mijn dochter is net 14, maar oogt als 18. Ze wordt steeds vaker geconfronteerd met blikken van jongens en oudere mannen. In Italië had ze deze zomer op straat zoveel belangstelling dat ze in tranen uitbarstte. Ze voelde zich uitgekleed, zei ze.

„Ik wist toen niet wat ik moest zeggen. Ze heeft sinds kort wel een vriendje, maar ze is ook in veel opzichten nog een jong kind.

„Hoe wapen je je als jong meisje nou tegen die expliciete seksuele belangstelling? En wat kan ik daar als alleenstaande vader aan bijdragen? Haar moeder en ik leven gescheiden.”

Naam is bij de redactie bekend. Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur uw vraag of reacties naar opgevoed@nrc.nl

Niet leren aanpassen

Marijke Naezer: „Helaas wordt deze manier van kijken naar meiden nog steeds normaal gevonden. Jongens groeien op met de boodschap dat het erbij hoort om de andere sekse hardop te keuren als potentiële seksuele partners. Fluiten, sissen, roepen; het heeft het verdrietige effect dat meiden en vrouwen doen alsof ze onzichtbaar zijn, oogcontact vermijden, doen alsof ze aan het bellen zijn, zich anders gaan kleden. Daarmee leggen we de last waar hij niet hoort.

„Ik begrijp dat ouders hun dochters willen beschermen, maar door meiden te leren hun gedrag hierop aan te passen, zoeken we de oplossing aan de verkeerde kant. Uw rol als vader is tegen uw dochter te zeggen dat ze op geen enkele manier verantwoordelijk is voor dit grensoverschrijdende gedrag van jongens en mannen. Dat ze het recht heeft om zich te kleden en te uiten zoals ze wil. Al loopt ze in haar blote kont, dan dient ze nog met rust te worden gelaten.

„Verder zorgt vader er natuurlijk voor dat hij in bijzijn van zijn kind geen opmerkingen maakt over het uiterlijk van andere meiden en vrouwen. Ook kan hij ingrijpen in de situaties waar dat wel gebeurt, bijvoorbeeld op feestjes. De inspanning om de seksualisering van meiden te verminderen mag in onze samenleving omhoog.”

Bespreek wat er gebeurt

Liesbeth Groenhuijsen: „Door de veranderingen aan haar lijf wordt dit pubermeisje tot haar schrik ineens van het privédomein het publieke domein in gekatapulteerd. Op deze leeftijd hebben tieners ook nog de onbewuste aanname dat iedereen net zo heftig naar ze kijkt als ze zelf doen, dus dat vergroot het effect zich ‘naakt te voelen’. Gelukkig komt dat naarmate ze ouder wordt wat tot rust.

„Benoem wat er gebeurt en praat met haar over hoe deze nieuwe fase voelt. Dit is ook een taak voor haar moeder die waarschijnlijk nog weet hoe dit voor haar zelf voelde vroeger. Laat uw dochter weten dat die blikken niks over haar zeggen. Het is haar lijf en zij bepaalt wat ze ermee doet.

„Bespreek samen ook hoe ze er wat minder last van kan hebben. Ze kan een grote bek terug geven, roepen: ‘Bemoei je met jezelf’. Als ze de aandacht lastig vindt, kan ze ook een tijdje minder het soort prikkels uitzenden waar mannen sterk op reageren; even geen opvallend blote kleding aan bijvoorbeeld. Zodra ze zich stabieler voelt, kan ze dan weer gaan dragen wat ze leuk vindt. Daarmee gaat ze niet overstag voor de kerels, maar is ze juist zacht voor zichzelf.

„Het is wel goed om u af te vragen of er misschien iets met uw dochter aan de hand is waardoor dit soort aandacht van jongens en mannen extra zwaarte krijgt. Heeft ze ergens op het vlak van seksualiteit misschien iets gehoord of gezien dat dergelijke aandacht een extra lading geeft?”

Reageren

Reageren op dit artikel kan alleen met een abonnement. Heeft u al een abonnement, log dan hieronder in.