Recensie

Recensie Film

Koddige kippenkomedie

Komedie Met ‘likes’ strijden tegen het grote bedrijfsleven, de Bretonse kippenboer Raymond probeert het. Echt hartverwarmend wordt het niet, daarvoor voelt ‘Roxane’ te geconstrueerd.

Guillaume de Tonquédec als kippenboer in ‘Roxane’.
Guillaume de Tonquédec als kippenboer in ‘Roxane’.

Een boer in een oud bestelbusje die met zijn kip praat. Roxane maakt direct zijn intenties duidelijk; dit wordt zo’n Franse dorpskomedie a la Tati’s Jour de fête (1949). Waar iedereen nog goedhartig elkaars malligheid accepteert, maar de moderne tijd zich toch opdringt.

In Roxane worden kleinschalige Bretonse kippenboeren bedreigd als de coöperatie alleen nog eieren uit de legbatterij afneemt. Keuterboer Raymond, die zijn vrije-renkippen graag Cyrano de Bergerac voorleest en witte kip Roxane overal mee naartoe neemt, wil via YouTube actie voeren omdat ouderwets agrarisch protest – eieren gooien, snelweg blokkeren – tot niets leidt. Maar om viraal te gaan, heeft hij wel de hulp nodig van zijn buurvrouw, de Britse dramaturg Wendy; een stadse frats met wie Raymond weinig opheeft. Helpen ‘likes’ tegen het grote bedrijfsleven?

Je vermoedt vrij snel waar dit naartoe gaat, maar echt hartverwarmend wordt Roxane niet. Daarvoor zijn de types – de naïef-artistieke Raymond, zijn rare beste vriend Poupou – veel te bedacht, net als de humor: kippen die bevreemd naar Cyrano de Bergerac luisteren. En wil je aannemelijk maken dat Raymond YouTube verovert, dan moet je toch op zijn minst wat koddige clips van hem tonen, niet alleen mensen die geamuseerd naar hun smartphones kijken.