Recensie

Recensie Film

Echte families zijn complexer dan die in film

Documentaire In de egodocumentaire ‘Your Mum and Dad’ van Klaartje Quirijns over familie, ideaalbeelden en overgeërfde trauma’s is de camera een therapeutisch breekijzer en herinneringsmachine.

De moeder en twee dochters van regisseur Klaartje Quirijns van documentaire ‘Your Mum and Dad’.
De moeder en twee dochters van regisseur Klaartje Quirijns van documentaire ‘Your Mum and Dad’.

‘They fuck you up, your mum and dad”, luidt voluit de eerste regel van het gedicht ‘This Be the Verse’ (1971) van de Engelse dichter Philip Larkin, waaraan de nieuwe documentaire Your Mum and Dad van Klaartje Quirijns (The Dictator Hunter, Anton Corbijn Inside Out) zijn titel ontleent. Het gaat nog verder: „They may not mean to, but they do.” Het gedicht is zowel een verwijt als een poging tot verzoening, en zo zou je de onverschrokken en ongemakkelijke film over de intergenerationele overdracht van trauma ook kunnen begrijpen.

Quirijns werkte er 17 jaar met tussenpozen aan. Ze vlocht een uiterst persoonlijk verhaal door dat van de opnames die ze maakte van de therapiesessies van goede vriend Michael Moskowitz (zelf psycholoog) bij psychoanalist Kirkland Vaughans. Via een derde laag met homemovies en archiefmateriaal vol familiebeelden schakelt ze zo voortdurend heen en weer tussen het persoonlijke en het universele. De camera is niet alleen een therapeutisch breekijzer, maar ook een herinneringenmachine en een transformator.

Op z’n beste momenten gaat Your Mum and Dad via die visuele ingrepen dan ook over hoe film zelf bepaalde ideaalbeelden genereert over wat familie is en hoe het echte leven eindeloos veel complexer is. Dan vindt Quirijns’ egodocument bedding en betekenis, vergeving en verlossing.