Brieven

Brieven

Laten we de boer ontzien en afscheid nemen „van een tiental Natura2000 gebieden”, schrijft Rosanne Hertzberger (Ontzie de boer, hij is al te lang onze boksbal, 28/9). In het debat over stikstof hoor je veel te weinig dat slechts plusminus 8 procent van het Nederlands landoppervlakte bestaat uit natuur. (Weliswaar bestaat 14,6 procent van Nederland uit natuur, maar dat is inclusief het vele water, zoals Waddenzee en IJsselmeer.) Het biodiversiteitsverdrag van de VN schrijft 17 procent voor. Tweederde van het Nederlands grondgebied wordt door de agrarische sector gebruikt. En misbruikt. Vroeger stonden dat soort gebieden vol met pinkster- en boterbloemen, wemelde het er van de kieviten en grutto’s en zongen er nachtegalen en bosrietzangers in houtwallen. Ondertussen zijn de houtwallen gesloopt, zijn de leeuweriken en graspiepers vertrokken en staan er geen bloemen meer tussen het betongras. Overal staan dezelfde enorme stallen en de boeren rijden rond met reusachtige tractoren en sproeimachines. In opdracht van boerenbanken, lobbygroepen en supermarkten is het Nederlands landschap vernield. En dat levert aan toegevoegde waarde (van enkel de land- en tuinbouwsector) maar 1,3 procent op van het bruto binnenlands product (2010).

Het is hoog tijd om zowel meer natuurgebieden aan te leggen als de natuur te herstellen, ook buiten de Natura2000 gebieden. Dat betekent ook een vermindering van stikstofdepositie en natuurlijk gif buiten natuurgebieden. Het idee dat natuur en biodiversiteit iets is dat we in een soort museumpjes kunnen bewaren voor komende generaties is rampzalig.


filosoof, Nijmegen