‘Ik was bereid financieel in te leveren’

Sharita Nandpersad-Gopal (43) is oprichter van een adviesbureau dat mensen in financiële problemen helpt. Met haar man woont ze in Wierden. „We maken elk jaar een budgetplan.”

Sharita Nandpersat-Gopal, Wierden.
Sharita Nandpersat-Gopal, Wierden. Foto Bob van der Vlist

in

‘Ik werk al bijna twintig jaar in de schuldhulpverlening. Jarenlang in vaste dienst, onder andere bij de gemeente. Door de jaren heen viel me op dat veel mensen meer nodig hadden dan wij te bieden hadden. Ik werd nieuwsgierig hoe werkgevers omgaan met werknemers die in de schulden zitten. Het kan best een kostenpost zijn als een werknemer daardoor bijvoorbeeld stress heeft. Zo’n werknemer is gevoelig voor verzuim.

„Acht jaar geleden begon ik zodoende naast mijn vaste baan met MinusPlus. Na twee jaar had ik zo veel te doen, dat ik mijn werk bij de gemeente op wilde zeggen. Mijn man zei: ‘Ben je helemaal gek geworden?’. De stap naar volledig als zelfstandige aan de slag gaan, vond hij spannend. Ik vond het ook eng, het was nog tijdens de crisis en de vaste banen lagen niet voor het oprapen. Maar ik was wel bereid financieel in te leveren en een risico te nemen. Ik kon mijn werk namelijk indelen zoals ik het wilde, daar werd ik gelukkiger van.

„In het begin betaalde ik mezelf 1.200 euro netto uit. Vergeleken met de 2.700 euro netto die ik in vaste dienst kreeg wel een overgang. Maar ik ben blij dat ik de stap heb gezet. Het gaat heel goed en ik heb er inmiddels twee medewerkers bij, en nog komen we handen tekort. Ik betaal mezelf nu meer uit. Omdat mijn man en ik geen kinderen hebben is het ook meer dan genoeg om fijn van te kunnen leven.”

uit

‘We genieten echt van het leven: we gaan op vakantie wanneer we dat willen en we gaan drie keer per week uit eten als daar behoefte aan is. Toen ik net begon met mijn eigen bedrijf kon ik tijdens vakanties wel moeilijk afscheid nemen van het werk. Dan ging mijn laptop mee en nam ik me voor elke avond een uurtje aan de slag te gaan. Nu ga ik gewoon, de dames op kantoor redden zich wel. Tot voor kort had ik geen zakelijke telefoon, dus cliënten konden me ook in mijn vrije tijd bellen. Nu heb ik een sim-only voor privézaken. Die rust bevalt me heel goed.

„Maandelijks betaal ik tussen de 800 en 1.000 euro aan de huishoudpot, dat is naar rato berekend. Mijn man en ik hebben beiden ook een eigen rekening, waar we onze eigen uitgaven mee betalen. Ik zie bij cliënten vaak ruzies ontstaan over het feit dat de partner ‘te veel betaalt aan eigen zaken’ in plaats van aan de huishoudpot. We hebben het daarom bewust gescheiden. Ik heb voor mezelf 1.000 euro vrij te besteden aan kleding, schoenen, uitjes en sparen voor privézaken.

„Elk jaar maken we samen een budgetplan, dan kijken we welke speciale uitgaven er aankomen, zoals een nieuwe ketel, onderhoud aan woning of auto. Het geeft rust als je het overzicht houdt, je weet waar je aan toe bent. Dat is ook een advies aan mijn cliënten.”