Hassans eerste grote titel op hoogste podium

Sifan Hassan Atlete Sifan Hassan is geen uitgesproken specialist op de 10.000 meter, maar in Doha won ze glansrijk de wereldtitel outdoor.

Foto Srdjan Suki/EPA

Mystiek is ze; geheimzinnig, verborgen, duister en raadselachtig, zoals de Dikke Van Dale het definieert. Treffender kan Sifan Hassan niet omschreven worden. De mystiek schuilt niet in haar benen, want die hielpen de Nederlandse atlete van Ethiopische afkomst zaterdagavond in Doha glansrijk aan de wereldtitel op de 10.000 meter.

Een wonder, dat is haar prestatie in de Qatarese bakoven oppervlakkig beoordeeld, want Hassan is geen uitgesproken specialist op de tien kilometer. Maar waarop wel? Zeg het maar. Ze is erg goed op alle afstanden boven de 800 meter, op de baan, de weg én indoor. Hassan is dit seizoen de snelste op zowel de 1.500 meter, de Engelse mijl, de 3.000 meter als op de vijf kilometer op de weg en sinds zaterdag met een winnende tijd van 30.17,62 minuten ook op de 10.000 meter. Een rijtje zonder enig verband, de logica is ver te zoeken.

Lopen wil ze, niet voor een afstand kiezen, zegt Hassan als haar naar een voorkeur wordt gevraagd. Waarom? Ze weet het zelf niet. Zo zit ze in elkaar. Ze volgt een oerdrift. Wat in Hassan opborrelt voert ze uit, zelfs als het onverstandig of aantoonbaar dom is. Minder vaak dan vroeger, dat wel, want zelfs Hassan heeft haar impulsen enigszins leren beheersen. Maar teugelloos blijft ze. Coaches worden er soms gek van.

Nike Oregon Project

De trainers hebben haar de laatste jaren wel enig tactisch benul bijgebracht, want in de beginjaren als atlete dreef ze haar begeleiders soms tot wanhoop. Te lang achterin blijven lopen, de slag missen, te laat een inhaalrace beginnen, Hassan heeft het allemaal gedaan. En het heeft haar titels gekost.

Honoré Hoedt, haar Nederlandse ontdekker, werd soms stapelgek van die eigengereidheid. In de Verenigde Staten, waar Hassan sinds 2016 deel uitmaakt van het Nike Oregon Project voor langeafstandslopers onder leiding van Alberto Salazar, heeft haar persoonlijke trainer Pete Julian haar wedstrijden beter leren ‘lezen’. Maar Hassan blijft Hassan: onberekenbaar en vooral ongrijpbaar.

Ze mag strategisch gezien dan nog steeds niet tot de uitblinkers behoren, sinds haar verhuizing naar de VS is ze wel significant harder gaan lopen. Zo hard, dat de Nederlandse dit seizoen aan de leiding van het overall-wereldklassement gaat. Hassan is op dit moment simpelweg ’s werelds beste langeafstandsloper. Tegen die achtergrond is haar wereldtitel op de 10.000 meter allerminst onlogisch.

In het Khalifa International Stadium bewees Hassan tegenwoordig zowaar over wedstrijdgogme te beschikken. Na de eerste kilometers achteraan te hebben gelopen, reageerde ze halverwege de race alert op tempoversnellingen en liet ze de drie Keniaanse en twee Ethiopische concurrenten het vuile werk opknappen.

Hassan volgde het spoor van Hellen Obiri, volgens haar de grootste Keniaanse rivale en nummer één van de wereldranglijst op de 10.00 meter. Haar opzet: zo weinig mogelijk vuile meters maken en haar concurrenten in het vizier houden. Hassan liet zich slim meesleuren. Om in de laatste ronde met een tempoversnelling ongenadig toe te slaan.

Eindelijk, want het is Hassans eerste grote, aansprekende titel. Ze is wereldkampioen indoor en meervoudig Europees kampioen, maar haar meesterschap heeft ze nu voor het eerst ook op het hoogste podium getoond. Wereldkampioen outdoor, dan tel je écht mee.

Ze is allerminst verzadigd, want Hassan heeft zich heilig voorgenomen in Doha twee wereldtitels te bemachtigen. De vraag is alleen: op welke afstanden? Ze moet kiezen tussen de 1.500 en 5.000 meter, omdat die op dezelfde dag worden afgewerkt. Ze weet het nog niet. De 1.500 meter heeft haar voorkeur vanwege de snelheid, maar coach Julian prefereert de 5.000 meter gelet op Hassans duurvermogen. Ze laat haar beslissing mede afhangen van de mate van vermoeidheid en haar herstel na de 10.000 meter.