Brieven

Brieven

Vroem

Race op de A2!

Volgens Bruno Bruins, onze minister voor Medische Zorg en Sport, wil heel Nederland volgend jaar op 3 mei ‘vroem’ horen en kijkt men daarom uit naar de race op Zandvoort. Maar dat circuit is zo klein, daar kan heel Nederland nooit naartoe! Daarom stel ik voor op 3 mei 2020 vanaf tien uur de A2 gedurende een aantal uren af te sluiten ten behoeve van dit evenement. De auto’s kunnen dan racen van Amsterdam naar Maastricht en na een rondje over het Vrijthof weer terug. Banden wisselen kan bij benzinestations. Bezoekers kunnen hun auto kwijt bij de langs de weg gelegen bedrijventerreinen alvorens zich te begeven naar de tijdelijke tribunes die geen enkele schade aan kunnen richten in de groene woestijn waar de A2 grotendeels doorheen loopt. Voor de PAS-compensatie gaan we dan vanaf 4 mei maximaal 100 op de snelweg en 60 kilometer op de provinciale wegen rijden. Kunnen die bomen daar ook blijven staan. Wie meent dat in dit land al genoeg ‘vroem’ te horen is, gaat op 3 mei maar met de boemeltrein naar Zandvoort om daar in de duinen saai te zijn.

Vroem (2)

Niet doen, minister!

Met grote verbazing lees ik dat minister Bruins, namens het kabinet, toezegt dat de Formule 1-wedstrijd in Zandvoort volgend jaar door zal gaan. De minister is waarschijnlijk zelf een groot liefhebber van deze sport en gaat er gemakshalve van uit dat alle Nederlanders uitkijken naar dit evenement. Maar dan heeft hij niet goed geluisterd naar de tegenstanders in de media. Velen met mij zijn helemaal niet gecharmeerd van het enorme complex dat in de duinen bij Zandvoort verschijnt en voor veel overlast en schade zal zorgen. Maar de politicus en zijn machtige lobbyvriendjes zijn natuurlijk niet gevoelig voor dit argument. Toch kan het in een land als Nederland, waar overheid, bedrijven en burgers hun stinkende best doen om met allerlei maatregelen de stikstofproductie en CO2-uitstoot terug te dringen, niet zo zijn dat een minister zich daaraan onttrekt. En juist een minister voor Medische Zorg zou beter moeten weten. Als we ons dichtbevolkte landje nog een beetje leefbaar willen houden, moeten we dit soort rare dingen niet doen.

Generaties

Denk aan arme ouderen

In de column van Paul Scheffer, Gevraagd: groot gebaar voor de nieuwe generatie (25/9), wordt als puntje bij paaltje komt over het hoofd gezien dat in de laatste decennia sociaal-economische ontwikkelingen (met betrekking tot arbeidsmarkt, sociale zorg, rechstbijstand, enzovoort) met name minder welgestelden onevenredig hebben getroffen. Overigens niet alleen in Nederland. Zo werd Jacques Chirac in de necrologie van de hoofdredacteur (President van de stagnatie en neergang, 27/9), vergeleken met Gerhard Schröder die „hervormingen in gang zette waardoor Duitsland veranderde in een dynamische economische Europese motor”. Daarbij wordt echter de ermee gepaard gaande ongelijkheid (door flexibilisering van de arbeidsmarkt met tegelijkertijd grote bezuinigingen op sociaal gebied) keihard, net als toentertijd trouwens, veronachtzaamd.

Het pleidooi van Scheffer zou wat mij betreft aan kracht hebben gewonnen als hij onderscheid zou hebben gemaakt tussen financiële bijdragen die je van meer en van minder welgestelde ouderen zou kunnen verwachten.

Liberalisme

Doegin verdedigt groep

Uit de laatste regels van haar column Niet Doegin, maar Lévy was de racist (26/9) maak ik op dat Floor Rusman vindt dat Doegin de individuele vrijheden wil vernietigen, en dat ze dit afkeurenswaardig vindt. Maar Doegin pleit voor het recht van een volk, een groep of inwoners van een land om zichzelf te blijven. En vindt dat dit grotere geheel (volk, groep, land) niet kapot mag worden gemaakt door tegen alle indiviuduen te zeggen: ‘Jóuw rechten zijn primair! Vecht tegen jouw groep als dat in jouw belang is!’ Lévy verkondigt dit mooie verhaal wél: tegen alle mensen in de wereld zegt hij: ‘Jóuw rechten zijn het belangrijkste hoor! Laat je niet dwingen door de groep. Vernietig die groep. Dat recht heb je hoor!’ Ik kies voor Doegin.