Recensie

Recensie Muziek

De barbier is zowel nozem, maffioso als Sweeney Todd

Recensie De Nederlandse Reisopera herhaalt zijn succesvolle Barbier van Sevilla uit 2013. Er zijn kleine veranderingen, maar de kleurrijke, kluchtige uitvoering blijft sterk staan.

Il Barbiere de Siviglia door de Nederlandse Reisopera.
Il Barbiere de Siviglia door de Nederlandse Reisopera. Foto Marco Borggreve

De Nederlandse Reisopera opent dit seizoen met een herneming van zijn in 2013 bejubelde Il Barbiere di Siviglia. De grootste verandering is een andere barbier. Figaro wordt ditmaal gezongen door de Mexicaan Germán Olvera. Voor regisseur Laurence Dale de kans het een en ander aan zijn Barbier te veranderen. Rossini zou volgens Dale veel over het hoofd geziene ‘donkere randjes’ gecomponeerd hebben.

Met Olvera krijg je een knappe Figaro die het midden houdt tussen een nozem, een maffioso en een Sweeney Todd. En verdomd: ineens kun je Rossini ook dreigend uitleggen. Graaf Almaviva wordt het ondergeschikte schoothondje, als hij maar bij zijn geliefde Rosina (Karin Strobos) gebracht wordt.

Toch blijft de vrolijke, uiterst kleurrijke en kluchtige Barbier overeind. De purist zal het er moeilijk mee hebben. Enerzijds is de graaf als Lindoro een popzanger met een succesvolle CD, rijdt de barbier op een Vespa en zijn er maar liefst drie Berta’s. Anderzijds zorgt de lichte aanpak van Dale voor een uitwerking die qua effect vermoedelijk zeldzaam dichtbij een uitvoering van tweehonderd jaar geleden komt.

Verrassende remedie

Vaak wordt geprobeerd de nu wat flauwe grapjes in komische opera’s te compenseren met serieus acteerwerk, wat juist alleen maar belegener uitpakt. De klucht er dubbeldik bovenop leggen lijkt even gevaarlijk, maar blijkt verrassend juist een remedie. De expressieve lichaamstaal van Olvera, en zeker ook van Bruno Particò (dokter Bartolo) en Mark Milhofer (graaf Almaviva) krijgt de zaal geregeld aan het lachen.

Het is een Barbier vol slapstickgrapjes, waarbij het acteren niet ondergeschikt is aan zang. Muzikaal wordt er gelukkig niet ingeleverd. Dat Olvera heel aardig klassiek gitaar blijkt te kunnen spelen, draagt zelfs bij aan de Spaanse setting. Popzanger Almaviva zingt aan het einde het veeleisende en daarom vaak weggelaten Cessa di più resistere uitmuntend. Het is fijn dat we deze Barbier nog eens mogen bejubelen.