Sifan Hassan wint glansrijk de wereldtitel op de 10.000 meter

De Ethiopisch-Nederlandse renner Sifan Hassan is misschien geen uitgesproken specialist op de 10.000 meter, maar in Doha wist ze een winnende tijd neer te zetten van 30.17,62 minuten.

Sifa Hassan zaterdag na haar overwinning op de 10.000 meter in Doha.
Sifa Hassan zaterdag na haar overwinning op de 10.000 meter in Doha. Foto Robert Ghement/EPA

Mystiek is ze; geheimzinnig, verborgen, duister en raadselachtig, zoals de Dikke Van Dale het woord definieert. Treffender kan Sifan Hassan niet omschreven worden. De mystiek schuilt niet in haar benen, die de Ethiopisch-Nederlandse atlete zaterdagavond in Doha glansrijk aan de wereldtitel hielpen op de 10.000 meter.

Een wonder, dat is haar prestatie in de Qatarese bakoven oppervlakkig beoordeeld, want Hassan is geen uitgesproken specialist op de tien kilometer. Maar waarin wel? Zeg het maar. Ze is specialist op alle afstanden boven de 800 meter, zowel op de baan, de weg als indoor. Hassan is dit seizoen de snelste op zowel de 1.500 meter, de Engelse mijl, de 3.000 meter als de vijf kilometer op de weg en sinds zaterdag met een winnende tijd van 30.17,62 minuten ook op de 10.000 meter. Een rijtje zonder enig verband, de logica is ver te zoeken.

Lopen wil ze, niet voor een afstand kiezen, zegt Hassan als haar naar een voorkeur wordt gevraagd. Waarom? Ze weet het zelf niet. Zo zit ze in elkaar. Ze volgt een oerdrift. Wat in Hassan opborrelt voert ze uit, zelfs als het onverstandig of aantoonbaar dom is. Minder vaak dan vroeger, dat wel, want zelfs Hassan heeft haar impulsen enigszins leren beheersen. Maar teugelloos blijft ze. Coaches werden er soms gek van.

De trainers hebben haar de laatste jaren wel enig tactisch benul bijgebracht, want in de beginjaren als atlete dreef ze haar begeleiders soms tot wanhoop. Te lang achterin blijven lopen, de slag missen, te laat een inhaalrace beginnen, Hassan heeft het allemaal gedaan. En het heeft haar titels gekost.

Nike Oregon Project

Honoré Hoedt, haar Nederlandse ontdekker, werd soms stapelgek van die eigengereidheid. In de Verenigde Staten, waar Hassan sinds 2016 uitmaakt van het Nike Oregon Project voor langeafstandslopers onder leiding van Alberto Salazar, heeft haar persoonlijke trainer Pete Julian haar wedstrijden beter leren ‘lezen’, maar Hassan blijft Hassan: onberekenbaar en vooral ongrijpbaar.

Ze mag strategisch nog steeds niet tot de uitblinkers behoren, ze is sinds haar verhuizing naar de Verenigde Staten significant harder gaan lopen. Zo hard, dat de Nederlandse dit seizoen overal aan de leiding van het wereldklassement gaat. Hassan is momenteel simpelweg ’s wereld beste langeafstandsloper. Tegen die achtergrond is haar wereldtitel op de 10.000 meter allerminst onlogisch.

In het Khalifa Stadion bewees Hassan over gogme te beschikken. Na de eerste kilometers achteraan te hebben gelopen, reageerde ze halverwege de wedstrijd alert op tempoversnellingen en liet ze de drie Keniaanse en twee Ethiopische concurrenten het smerige werk opknappen.

Hassan volgde bekeken het spoor van Hellen Obiri, haar grootste Keniaanse concurrente en nummer één van de wereldranglijst op de 10.000 meter. Haar opzet: zo weinig mogelijk vuile meters maken en oog op haar concurrenten houden. Hassan liet zich slim meesleuren. Om in de laatste ronde met een tempoversnelling ongenadig toe te slaan.

Eindelijk, omdat het Hassans eerste grote, aansprekende titel is. Ze is wereldkampioen indoor en meervoudig Europees kampioen, maar haar meesterschap demonstreert ze voor het eerst op het hoogste podium. Wereldkampioen outdoor, dan tel je écht mee.

Ze is allerminst verzadigd, want Hassan heeft zich heilig voorgenomen in Doha twee keer wereldkampioen te worden. De vraag is alleen: op welke afstanden? Ze moet kiezen tussen de 1.500 en 5.000 meter, omdat die op één dag worden afgewerkt. Ze weet het nog niet. De 1.500 meter heeft ze lief vanwege de snelheid, de 5.000 meter vanwege haar ongeremde duurvermogen. Ze laat haar beslissing mede afhangen van de mate van vermoeidheid na de 10.000 meter.

Correctie (29 september 2019): In een eerdere versie van dit artikel stond dat Hassan de race liep in 31.17,62 minuten. Dat moest 30.17,62 minuten zijn. De tekst is verbeterd.