Anita Nanhoe: „Homoseksuele stellen zijn nog steeds voorzichtig om hand in hand over straat te lopen. Daar is nauwelijks iets veranderd.”

Foto Novi Zijlstra

‘Pride Rotterdam is voor iedereen’

Pride Rotterdam staat niet bekend als een stad die erg tolerant is voor LHBTQIA’ers, en er is maar weinig horeca voor deze doelgroepen. Genoeg te doen nog, met het songfestival in het vooruitzicht. De Pride dit jaar is in ieder geval groter dan ooit.

De Rotterdam Pride, het gayvriendelijke Songfestival en nu ook nog de lobby voor de EuroPride in 2023. Aan roze festiviteiten geen gebrek in de Maasstad. Maar hoe is het eigenlijk gesteld met de homo-acceptatie buiten deze evenementen om? Voorzitter Anita Nanhoe (47) van Rotterdam Pride: „We willen laten zien dat seksuele diversiteit normaal en geaccepteerd is.”

Dit is de zesde editie van de Rotterdam Pride, is het klimaat in Rotterdam de afgelopen jaren veranderd?

„In bepaalde opzichten wel. In de lokale politiek bijvoorbeeld is meer aandacht voor seksuele diversiteit, net als bij bedrijven. En ook als je kijkt naar de reacties na geweld tegen LHBTQIA’ers. Aan de andere kant zijn homoseksuele stellen nog steeds voorzichtig om hand in hand over straat te lopen. Daar is nauwelijks iets veranderd.”

De Rotterdam Pride en het Songfestival, dat levert waarschijnlijk veel positieve aandacht op voor de LHBTQIA’ers in Rotterdam. Hoe houd je dat vast?

„We hebben meerdere evenementen. In oktober is coming out day, in mei Idahot en het songfestival en we zijn actief met koningsdag. We willen regelmatig zichtbaar zijn. Dat is nodig in Rotterdam. Hier woont een diverse en dynamische bevolking. Een deel van de Rotterdammers weet nog steeds niet wat seksuele diversiteit precies inhoud. Met deze evenementen willen we laten zien dat het normaal en geaccepteerd is.”

De Pride is veel glitter, regenboogvlaggen, dragqueens en eenhoorns. Helpt dat voor de acceptatie?

„Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg, hoor je vaak in Rotterdam. Dat zie je ook terug bij veel onderdelen van Pride Rotterdam. Zo laten we zien dat, in tegenstelling tot het beeld op social media en de televisie, LHBTQIA’ers er heel gewoon uit zien. Tegelijkertijd zijn er de drags en glitter. Dat hoort er ook bij want de Rotterdam Pride is tenslotte entertainment, een festival. En de eenhoorns? Die zijn vooral aantrekkelijk voor kinderen in het kinderprogramma.”

Hoe betrekken jullie de hele stad erbij?

„Bij eerdere edities richten we ons op het centrum. We groeien hard. Vorig jaar waren er 40 activiteiten, dit jaar zijn dat er 140. Instellingen uit de hele stad haken aan. We hopen volgend jaar op Rotterdam-Zuid meer activiteiten te hebben.”

Misschien helpt het songfestival.

LHBTQIA’ers onder de 16 hebben het lastig, blijkt uit een recent rapport van Qrius. Op veel scholen is het vrijwel onmogelijk om uit de kast te komen.

„Ongeveer 20 procent van de leerlingen is homoseksueel of heeft homoseksuele gevoelens of contacten. Een grote groep. Ik vind daarom dat voorlichting al moet beginnen op de basisschool. Jongeren waar de leerlingen zich makkelijk mee kunnen identificeren, komen in groep acht bijvoorbeeld vertellen over hun ervaring als LHBTQIA’er. Alle leerlingen op iedere middelbare school moeten vervolgens een blokuur les krijgen over seksuele diversiteit, volgens een vastgesteld protocol. Als leerlingen daar behoefte aan hebben, moet er voor hen een soort verdiepingsprogramma komen waar zij zich voor in kunnen schrijven bij hun mentor.

„Tijdens dit programma moet gewerkt worden aan het zelfvertrouwen van de leerling. Hier is ook ruimte voor praktische tips. Bijvoorbeeld dat er speciale condooms zijn voor homo’s en hoe je je voor kunt bereiden op seks. Dat is nu vaak taboe. Yulius heeft bijvoorbeeld een goed programma. Ik begrijp het argument van scholen dat ze er geen tijd voor hebben, maar de seksualiteit is zo’n belangrijk onderdeel van iemands identiteit. Liever een uurtje meer seksuele diversiteit en dan maar een uurtje minder multiculturaliteit.”

Hoe kan Rotterdam Pride daar een rol bij spelen?

„Wij proberen jongeren onder andere te betrekken bij de Pride Walk. Daarvoor werken we samen met de Erasmus Universiteit en de hogescholen.”

Homoseksualiteit ligt bij sommige bevolkingsgroepen gevoelig. Zelf schreef u een boek over acceptatie van homoseksuele hindoestanen. Hoe betrekt u verschillende Rotterdammers bij de Pride?

„Met verschillende ambassadeurs en we hebben optredens van R&B tot salsa en disco. De Pride is voor iedereen. Zelf heb ik ook een kleurtje. Regelmatig krijg ik van Turkse, Marokkaanse of Hindoestaanse moeders te horen dat ze vinden dat ik goed werk doe. Al vinden ze het tegelijkertijd moeilijk dat hun kind LHBTQIA’er is.”

Klopt het dat de homo-horeca in Rotterdam achterblijft?

„Ja! Dat klopt. Er moet nog een hoop gebeuren. Voor jongeren en voor LHBTQIA-vrouwen is er vrijwel niets. Gayvriendelijke horeca is belangrijk. Daarom willen we Safe Spaces creëren. Met een sticker op het raam kunnen horeca en andere bedrijven aangeven dat LHBTQIA’ers veilig zijn. Dat zij binnen ook zonder probleem elkaars hand kunnen vasthouden of zoenen.”

Zaterdag is de PrideWalk. Twee jaar geleden was er een botsing tussen de rechts Gayservetives en het linkse We Reclaim our Pride.

„Ja, er is wat geduwd en de politie heeft ingegrepen. LHBTI’ers vormen geen uniforme community. Er zijn allemaal subgroepen en stromingen. De emancipatie heeft nu dat punt bereikt dat we ook kunnen kijken naar de onderlinge verschillen. Binnen een debat is er ruimte om hierover te spreken. Niet tijdens de Pride Walk.”